Verjaardag

THEODOR HOLMAN

Gisteren zou Theo van Gogh 52 jaar zijn geworden. We gingen eten met Theo's familie en wat oude vrienden. We proberen die traditie elk jaar in ere te houden. We toastten op Theo, en we lachten om oude en nieuwe anekdotes.

Gijs (van de Westelaken) en ik hebben het er wel eens over gehad; als een sterke persoonlijkheid sterft, duurt het heel lang voordat hij echt dood is.

Mijn eigen vader was betrekkelijk snel dood - een jaar na zijn sterven ongeveer. Maar mijn moeder bijvoorbeeld is nog lang niet dood. Die leeft nog, terwijl ik toch haar koude dode hoofd heb gekust.

Theo leeft ook nog - het gebeurt niet, maar het gevoel is nog niet verdwenen dat hij elk moment kan binnenlopen, of kan bellen.

''Stukje in de krant gelezen over de AIVD?''
''Ja, Theo.''

''Mijn vader zegt dat je, wat betreft je columns over de AIVD, d'r helemaal naast zit. Ze houden niet zoveel mensen in de gaten...''

Een interviewer uit Italië vroeg mij onlangs 'droomt u wel eens over Theo van Gogh en wat droomt u dan?''

Als ik over hem droom (het afgelopen jaar helemaal niet) droom ik juist dat Theo dood is. Dan zie ik hem weer, op ijs, in het mortuarium liggen - de halen waarmee Mohammed Bouyeri zijn keel had doorgesneden zijn goed zichtbaar - en dat was niet alleen in mijn droom zo, zeg ik maar even, het was ook in werkelijkheid duidelijk te zien. En ik ben dan erg bang. Domweg bang! En ik weet ook waarom, voor wie en waarvoor ik bang ben - en ook in mijn droom kan en durf ik dat niet uit te spreken.

Toen onlangs mijn mobiele telefoonabonnement afliep, moest ik alle telefoonnummers omzetten, wat heel makkelijk schijnt te zijn, maar ik tik ze nog één voor één in.

En dan kom ik Theo's nummer tegen - dat ik om God weet welke sentimentele, idiote reden heb bewaard. Ik heb het toen toch maar gewist.

Wat zou ik Theo gisteren cadeau hebben gedaan? De Wittgensteins van Alexander Waugh. Wat zouden we gedronken hebben? Veel flessen Brunello di Montalcino. En waar zouden we over hebben gesproken? Uiteindelijk toch over vrouwen, denk ik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden