Verhaaltje voor het slapengaan

THEODOR HOLMAN

'Pap, als hij veel huilt, moet je hem gewoon maar wat voorlezen. Daar wordt hij rustig van.'

Precies drie minuten nadat mijn dochter is vertrokken, begint mijn kleinzoon te huilen en pak ik een tijdschrift en lees ik voor.

'Het is waarschijnlijk dat de Moslimbroederschap in Egypte de verkiezingen zal winnen. Dat is de verklaring waarom het militaire bewind geen macht wil afstaan en waarom het niet van plan is naar de betogers op het Tahrirplein te luisteren.'

Echt rustig wordt mijn kleinzoon niet, maar ineens denk ik: wat heeft hij eraan dat zijn hersens dit opnemen? Ik bedoel: ik geloof ook niet dat ik hem met zoete klanken en mooie sprookjes moet opvoeden, maar is het wel goed dat hij mijn chagrijn voelt bij dit bericht?

Ik ga door met lezen, omdat het artikel me interesseert en denk: kan het dan kwaad als hij er rustig van wordt en ik er wat van opsteek?

Ik lees: 'In Marokko werd de Islamitische Partij afgelopen weekend de grootste van het land. De Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (PJD) won 107 van de 395 zetels in het parlement.'

Mijn kleinzoon stopt met huilen, dus het voorlezen werkt. Maar zodra ik stop met lezen, begint hij weer. Dus ik ga door: 'In Tunesië kreeg de Islamitische Partij 89 van de 217 zetels in de nieuwe Assemblee en werd zij daarmee de grootste partij. Dinsdag kwam een internetfilmpje naar buiten waarop de nieuwe premier Jbeli te zien is, die zegt dat met de verkiezingsoverwinning van Ennahda het zesde kalifaat is aangebroken.'

Het slapen lijkt te lukken.

Mijn gemoedstoestand verslechtert.

Op voorleestoon zeg ik zachtjes: 'Opa ziet een sombere toekomst.'

Het is alsof hij wéét dat ik deze zin niet voorlees en het huilen begint weer. Snel ga ik verder: 'Het seculiere Turkije is ook in snel tempo aan het verdwijnen. Na vreemde verkiezingen in 2002 kwamen islamisten weer aan de macht en...'

Ik stop. Terwijl ik aan het voorlezen ben, zie ik al de woorden Syrië, Iran en atoombom en Israël staan en dat wordt me echt te veel.

Ik doe maar wat toch het best werkt bij een huilend kind.

Ik pak het op, druk het tegen me aan en wieg het.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden