Recept van de dag

Veertig dagen koekjes bakken, bijvoorbeeld met dadel en walnoot

Kookboekenschrijver Merijn Tol houdt van de Arabische en de mediterrane keuken en eten dat mensen verbindt. 

Smulpaap Merijn TolBeeld Oof Verschuren

We gaan zo langzaamaan al richting de veertig dagen in onze gezamenlijke quarantaine. En laat die term nou precies ‘veertig’ betekenen. Een bijzonder oud woord! In de tiende eeuw bedacht de Perzische wetenschapper Ibn Sina (in Europa vooral bekend als Avicenna) dat sommige ziektes verspreid worden door micro-organismes. De beste methode om besmetting tegen te gaan? Exact, veertig dagen isolement. De Venetianen deden dat in de 13de en de 14de eeuw volop met schepen die terugkeerden van verre handelsmissies, ter voorkoming van ziektes. Dankzij hen noemen we het quarantaine.

Die veertig dagen heeft in zowel de islamitische, joodse als christelijke tradities ook nog eens te maken met boetedoening, zuivering en vasten. Wikipedia meldt dat een periode van veertig dagen (een quarantaine dus) in die geloven altijd te maken heeft met een ingrijpende gebeurtenis, waarna een tijd van rijping volgt en vervolgens een metamorfose met een overgang naar een nieuwe fase.

Op dit moment zitten we daar wereldwijd middenin, volgens mij. Tegelijkertijd zijn ‘we’ deze week ook aan het einde van de periode van veertig dagen vasten voor Pasen. Niet dat veel ‘christelijke’ mensen er nog aan doen, maar wel leuk om te bedenken, zo vlak voor de ramadan die op 23 april begint, dat christenen net als moslims vasten.

Het is dus eigenlijk superlogisch dat ze daarna allemaal graag hetzelfde koekje eten. Ma’moul om precies te zijn, een gigafeestelijk, machtig, heerlijk gevuld koekje met dadel, pistache of walnoot. Geliefd bij alle religies in de Arabische wereld: joden, moslims, christenen.

Het is dus echt een koekje voor deze periode. Niet alleen vanwege de symboliek of omdat we en masse aan het bakken zijn geslagen om onze uren te vullen, maar ook omdat het voor Arabische christenen hét koekje is om Pasen mee te vieren. Maak er maar veel (dat zeg ik vaker, hè!), want een paar weken later heb je ze nodig om uit te delen. Het is namelijk ook hét koekje voor Ied-al-Fitr, het Suikerfeest, aan het eind van de ramadan.

Het recept hiernaast is mijn versie van de klassieke ma’moul van de Libanese Nayla Audi en heeft een vulling van walnoot en dadel.

Ma’moul met dadel en walnoot

Ingrediënten (voor ca. 35 koekjes)

250 g boter, gesmolten
500 g fijne semolina
100 ml oranjebloesemwater
125 ml water
snufje zout
75 g walnoten
60 g zachte ontpitte dadels
1 el rozenwater
poedersuiker

Bereiding

Schenk de avond voor je gaat bakken de gesmolten boter over de semolina. Dek af en laat staan. Voeg de volgende dag het oranjebloesemwater, water en een snufje zout toe, en meng goed in een keukenmachine of met de hand tot een egaal deeg. Zet het deeg 30 minuten in de koelkast. Mix de walnoten met de dadels en het rozenwater, dat mag vrij grof. (Ook lekker als vulling: mix de walnoten met vier eetlepels suiker, twee eetlepels gedroogde rozenknopjes en 2 eetlepels rozenwater.) Verdeel het deeg in kleine bolletjes waarin je met je vinger een gaatje maakt, doe hier een of twee theelepels vulling in en vouw ze dicht.

Bij voorkeur stop je dit deegballetje nu in een houten ma’moulvorm (te koop bij Midden-Oosterse winkels), dan komt hij er prachtig in vorm uit. Heb je die niet, druk het bolletje dan een beetje plat en maak met een vork een mooi patroontje. Ze zullen even lekker zijn. Verwarm de oven op 180 graden en bak ze in 20 tot 25 minuten licht goudbruin. Laat de koekjes daarna goed afkoelen en bestrooi ze met poedersuiker. Bewaar de koekjes in een afgesloten doos. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden