Ten Slotte

Veelzijdige regisseur Mike Nichols (1931-2014) had een intelligent soort humor

Twee aspecten springen er meteen uit in de verbazingwekkende carrière van de woensdag, na een hartaanval, op 83-jarige leeftijd overleden film- en theaterregisseur Mike Nichols.

Beeld ap

Zijn veelzijdigheid, als helft van een legendarisch komisch duo (met Elaine May), als toneel- en filmregisseur, als een van de weinigen bekroond met een Oscar, een Tony, een Emmy en een Grammy. Ofwel de hoogste onderscheidingen op elk terrein waar hij zich manifesteerde.

En het feit dat hij bijna vijf decennia lang toonaangevend was, van de vroege theaterproducties van Neil Simon (zoals 'The odd couple' en 'Barefoot in the park' begin jaren zestig) tot aan de succesvolle Monty Python-productie van de Spamalot-musical en nog een decenium later de revival van 'Death of a salesman' met Philip Seymour Hoffman, waarvoor hij op tachtigjarige leeftijd nog een Tony won. Maar hij was ook de producent van Annie, waar hij zijn fortuin mee verdiende, dat deels werd geïnvesteerd in zijn paardenfokkerij. Een activiteit waar hij ook in excelleerde, gezien de recordprijzen die sommige van zijn paarden opbrachten.

In 1968 won hij een Oscar als beste regisseur voor 'The Graduate', maar hij maakte ook films als 'Who's afraid of Virginia Woolf?', 'Catch-22', 'Carnal Knowledge', 'Working girl', 'The birdcage', 'Closer', 'Charlie Wilson's War' en de imponerende televisiebewerking van 'Tony Kushners Angels in America'.

The Graduate
Hij maakte naam als de ideale regisseur van de grote toneel- en scenarioschrijvers als Tony Kushner, Neil Simon en Aaron Sorkin. 'Dryly urbane' noemde de New York Times hem, met een intelligent soort humor dat het moest hebben van een combinatie van understatement en verbale virtuositeit.

'The Graduate' blijft een van de iconische films uit de jaren zestig: talloze malen geïmiteerd, nooit meer geëvenaard als de ultieme Amerikaanse film over suburbia.

Een film over een student die een relatie krijgt met de depressieve buurvrouw, waarna hij verliefd wordt op haar dochter. Van de muziek van Simon & Garfunkel tot de keuze voor de dan nog volkomen onbekende Dustin Hoffman (die het 'de moedigste casting van de twintigste eeuw' noemde) voor de hoofdrol, kondigde alles een nieuw tijdperk aan. Die tinteling van de nieuwe tijd voel je nog altijd als je film voor de honderdste keer op televisie voorbij ziet komen.

Nichols
Mike Nichols werd in 1931 in Berlijn geboren als Mikhail Igor Peschkowsky in een Russisch-Joodse immigrantenfamilie, oorspronkelijk voor de Russische Revolutie gevlucht en later voor het nazi-regime. De familie arriveerde in 1939 in New York, waar de familienaam werd veranderd in Nichols.

Mike Nichols ging niet zoals zijn vader de medische kant op, maar kwam in het theater terecht. Als lid van een improvisatiegroep ontmoette hij Elaine May met wie hij in 1958 het legendarische duo Nichols en May vormde. Op Youtube zijn een aantal van hun bekende, grotendeels geïmproviseerde, sketches bewaard gebleven. In 1962 wonnen ze een Grammy voor Beste Comedy Album.

Nichols trouwde viermaal, in 1988 met de bekende nieuwslezeres Diane Sawyer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden