Veel nabestaanden wildwestschietpartij Staatsliedenbuurt zijn depressief

De beschoten motoragenten en de nabestaanden van slachtoffers van de liquidaties in de Staatsliedenbuurt deden vanmorgen hun verhaal. Ook passeerde een korte verklaring van Benaouf A., het eigenlijke doelwit van de wildwestschietpartij dat kon vluchten.

Paul Vugts
null Beeld anp
Beeld anp

Dat de motoragenten 'doelbewust en van zeer dichtbij met een oorlogswapen zijn beschoten', heeft een enorme impact gehad op henzelf en hun naasten, zeker omdat het extreme geweld 'volstrekt zinloos was'. Dat heeft één van de motoragenten laten optekenen in een verklaring die een rechter voorlas.

Het werk kost hem veel meer energie dan voorheen. Hij heeft overwogen te stoppen, maar doet dat niet. 'Familie en vrienden stellen de vraag waarom ik bij de politie blijf werken nu ik met een dergelijk wapen met dergelijke (pantserdoorborende) munitie van dichtbij ben beschoten', schreef de agent. 'Als ik dit tevoren geweten had, was ik nooit bij de politie gegaan. Nu zal het extreme geweld en de extreme normloosheid niet leiden tot beëindiging van mijn carrière.'

De tweede beschoten motoragent heeft geprobeerd een slachtofferverklaring op te stellen, maar het lukte niet door de hevige psychische gevolgen van het schieten, waarna de agenten 'wachtten op hun overlijden'. Hij zit nog steeds thuis. Een van de agenten, die eerder 'alles aanpakte', is niet meer in staat normaal om te gaan met jongens van Marokkaanse komaf.

Depressie
Twee zussen en een broer van de geliquideerde Youssef Lkhorf (28) zeiden 'niet te begrijpen waarom iemand hem iets aan wilde doen'. Een zus: 'Hij is niet gestikt in een stukje broccoli. We weten allemaal hoe hij is gestorven. Een idee waaraan ik kapot ga.'

Haar zus zei 'een bepaalde haat te hebben gekregen' jegens 'Marokkanen, media en het woord liquidatie'.

Veel nabestaanden zijn depressief. De familie van Saïd el Yazidi (21) heeft al jaren veel verdriet bij de gedachte aan 'de eenzaamheid, de pijn en vrees waarin hij stierf'.

'Veel verdriet'
Benaouf A. liet nog eens optekenen hoe hij moest rennen voor zijn leven terwijl 'magazijnen op hem werden leeggeschoten'. Hij kon het ijskoude water in springen tussen de woonboten aan het Van Bossepad en heeft daar voor zijn gevoel 'enorm lang gehangen'.

Hij was bang onderkoeld te raken. Daarna merkte hij dat zijn twee metgezellen dood waren. Hij zag één van hen op straat liggen. 'Ik zag dat het Saïd was. Ik zag dat hij het niet had overleefd. Ik was er kapot van.' Benaouf A. zegt er 'enorm veel verdriet van te hebben' dat Youssef en Saïd niet het geluk hebben gehad dat hij had.

'Zij hebben dit op geen enkele wijze verdiend.' Het enorme wapengeweld laat hem nooit meer los. Het ratelen van de kalasjnikov maakt hem 's nachts wakker. 'Als een deur hard dicht slaat, denk ik van binnen dat het allemaal weer opnieuw begint.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden