'Vanaf dat ik de koelkast kon openen, was het mis'

Dit weekeinde kleurt Amsterdam weer roze tijdens Gay Pride. Wat zijn het voor mannen en vrouwen die daaraan meedoen? En waar komen ze elkaar de rest van het jaar tegen? Vandaag: Dikke Maatjes.De worstjes liggen te sissen op de barbecue. Het is het jaarlijkse barbecuefeestje van de Dikke Maatjes, een club homomannen van zwaar tot zeer zwaar en hun liefhebbers, in het wereldje beter bekend als chasers.

Chiel Smit is gastheer. De gepensioneerde tuinarchitect heeft zijn paradijselijke hof onder de rook van Utrecht opengesteld.

Vorig jaar bestonden ze vijftien jaar. Dikke Maatjes vindt zijn oorsprong in Amerika. ''Niet zo verwonderlijk,'' zegt Herman Stoker, kok van beroep, en voorzitter van de Dikke Maatjes. ''Amerikanen zijn doorgaans wat zwaarder.''

Ook in België kennen ze het fenomeen. Daar bestaat een club die de motor is achter verenigingen van dikke gays elders in Europa.

Er is geen minimumgewicht vereist en Dikke Maatjes onderhoudt de beste connecties met andere, verwante, groepen mannen, zoals de Netherbears, maar die vallen meer op behaard.

Stoker: ''Vroeger kon ik me niet voorstellen dat er leuke slanke mannen waren die ook op mij zouden kunnen vallen.''

Zelf is hij nooit echt slank geweest. ''Vanaf het moment dat ik zelf de koelkast kon opentrekken, was het mis. Mijn moeder zei altijd dat het er later wel af zou gaan.''

Nee dus.

Stoker torst zijn honderdvijftig kilo met trots. Hij was dertig kilo zwaarder, maar door een maagband is hij wat afgevallen. De operatie heeft hem behoed voor suikerziekte, een veel voorkomende kwaal bij zware mensen.

''De ziekte waart hier rond,'' zegt één van de gasten op de barbecue. Maar de vrolijkheid is er niet minder om.

Er is een clubblad, Vetgedrukt, waarin alle evenementen worden aangekondigd. Zo komen de mannen de eerste zaterdag van de maand samen in sauna Thermos, waar ze op het terras bij het zwembad resideren. Er wordt gebowld bij Knijn en voor de liefhebbers zijn er fetish party's in de Eindhovense club Vagevuur.

Aan de vaartocht van morgen doen de zwaargewichten echter niet mee. Ze vinden een boot te duur.

''Wil je geen speklapje hebben?'' vraagt Frank Vanenburg, die de bordjes opschept.

Je zou Frank, verzekeringsman van beroep, het vlaggenschip van de Dikke Maatjes kunnen noemen. Hij oogt als Brutus uit Popeye, maar dan een goedmoedige. ''Hoe veel ik weeg? Ik ben inmiddels zo weerbaar geworden dat ik daar geen antwoord meer op geef.''

Zijn vriend Jacques Zonne (105 kilo), barman in leerbar De Web, is al bijna vanaf de oprichting bij de maatjes. ''Ik heb altijd een buik gehad.''

Hoe de ideale man er uit moet zien? Zonne: ''Ik heb geen ideaal beeld. In principe is elke man mooi.''

Zonne weet uit eigen ervaring dat er nog steeds rottige opmerkingen worden gemaakt als je wat dikker bent. ''Soms word je in de sauna weggekeken. Ik zou ook best slank willen zijn, maar ik doe er geen moeite voor.''

Het liefst zou hij alle dikke mannen achter de geraniums weg willen sleuren. ''Er zijn nog hordes die niet uit de kast durven komen als dik en homo. Blijf niet thuis zitten. Laat zien dat je mooi bent.''

Zijn eigen zelfvertrouwen heeft Zonne onder meer te danken aan de vele internationale prijzen die hij won. Zo werd hij de Mr Chubby van Europa in 1993 en 1995 en won hij in Amerika de International Mister Grizzly Bear Award.

''Er zijn mensen die zulke verkiezingen vleesmarkten vinden. Ik vind juist dat je op een goede manier laat zien dat je zelfverzekerd bent. In San Francisco moest ik een speech houden voor tweeduizend mensen.''

www.dikkemaatjes.nl

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden