Plus

Van refugee naar employee: hotels werven statushouders

De hotelbranche smeekt om personeel, vluchtelingen willen graag aan de slag. Tijdens een recruitmentdag komen de twee werelden samen.

Gesprek tijdens de recruitmentdag in het QO Hotel, gelegen in het Amstelkwartier. Beeld Tammy van Nerum

Hoeveel vacatures ze hebben? O, geen idee. Christie Slaghekke kijkt eens op haar briefje en komt tot twintig. Ze is recruiter van het Kimpton de Witt Hotel - tot anderhalf jaar geleden was dat het Crowne Plaza aan de Nieuwezijds ­Voorburgwal.

Ook Eva Hemmes van het gloednieuwe QO Hotel is de tel kwijtgeraakt. Om losse vacatures gaat het niet eens meer: als er goede mensen langskomen, wordt desnoods een baan op maat gemaakt.

Een tijdje geleden nog hadden ze ­iemand, die werd Baas Leuke Dingen. Evenementen organiseren, leuke dingen met en voor de buurt. De titel had ze zelf verzonnen. Maar die vrouw is weer weg; er is nog steeds veel, heel veel werk in de hotelwereld.

Laatste stukje
Het is niet voor niets dat deze middag acht recruiters van grote Amsterdamse hotels naar de 21ste verdieping van het QO Hotel in het ­Amstelkwartier zijn gekomen om te praten met statushouders, vluchtelingen met een verblijfs­vergunning.

De vluchtelingen hebben allemaal ervaring opgedaan in het The Movement Hotel in de oude Bijlmerbajes. Achttien kamers, ­gerund door professionals en vluchtelingen ­samen.

Meer een leer-werkplek dan puur een hotel, zegt Nina Schmitz, managing director van Movement On The Ground, een stichting die zich inzet voor de positie van vluchtelingen. Dit hotel is hun enige Nederlandse project: veel van hun werk doen ze in de vluchtelingenkampen op Lesbos.

"Dit is eigenlijk het laatste stukje," zegt Schmitz. "We halen vluchtelingen van de zee, we proberen de kampen minder op gevangenissen te laten lijken en hier draait het om wat ze gaan doen als ze een verblijfsstatus hebben. Van refugee naar employee."

Op twee na zijn alle kandidaten deze middag mannen. Dat is niet zo gek, zegt Schmitz: van een familie kan meestal maar één iemand vluchten, meer geld is er niet. Dus dan gaat de man. En die vindt dan hopelijk snel werk, zodat hij de achterblijvers kan laten overkomen.

Baan als receptionist
The Movement Hotel is wat dat betreft een goed begin. Daar hebben de statushouders werkervaring opgedaan. In de bediening, achter de receptie. Ze zijn bijgepraat over de Nederlandse werkcultuur, weten dat je geacht wordt te trakteren als je jarig bent en dat een bitterbal van binnen veel warmer is dan van buiten.

Voor de 31-jarige Waseem Zanpuaa uit Damascus is het genoeg. Hij krijgt deze middag een baan aangeboden als receptionist bij het Student Hotel. "Hij communiceert goed en wil graag mensen blij maken," zegt recruiter Sivita Nourzad.

"Dat merk je meteen. En hij spreekt ontzettend goed Nederlands."

"Dank je wel dat je dat zegt," zegt Zanpuaa prompt. Nourzad is zelf ook vluchteling, uit Afghanistan. Het in dienst nemen van vluchtelingen past bij de missie van het Student Hotel, zegt ze: mensen van verschillende landen en culturen bij elkaar brengen.

Lucky guy
Zanpuaa is er nog een beetje beduusd van. Hij gaat nog even verder, de andere recruiters langs - Nourzad was pas zijn eerste gesprek. Ze kijkt hem na. "He's a lucky guy," zegt ze.

Als portier beginnen

Nour Sheik Diab (32), uit Syrië
Recruiter:
Eva Hemmes van het QO Hotel, Amstelkwartier
Vacature:
receptionist
Resultaat:
eerst meer ervaring ­opdoen

Nour Sheik Diab wil graag in de front office werken. Dat heet, bij het QO Hotel, een guest experience agent. Ouderwetse mensen zouden het een receptionist noemen. Ander werk lijkt hem saai, bij de receptie spreek je nog eens iemand.

Hij heeft toerisme ­gestudeerd in Damascus en twee maanden achter de receptie gestaan. Eva Hemmes vindt hem een vriendelijke, slimme jongen die weet wat hij wil. Hij kan, denkt zij, beter als portier beginnen en dan doorgroeien zodra hij meer ervaring heeft.

Nour Sheik Diab Beeld Tammy van Nerum

Medewerker minibar

Jonathan Gomez Cuero (22) uit ­Venezuela
Recruiter:
Christie Slaghekke van het Kimpton de Witt Hotel
Vacature:
diverse
Resultaat:
interesse

Jonathan Gomez Cuero is politiek vluchteling en pas anderhalf jaar in Nederland. Op de vraag of we het ­gesprek in het Engels zullen doen, antwoordt hij glimlachend: "Wat jij wilt." Christie Slaghekke van het Kimpton de Witt Hotel is onder de ­indruk, en dan niet alleen van zijn taalbeheersing. "Hij houdt van fashion, zoals je ziet, en heeft een leuke oorbel.

Ons hotel richt zich weliswaar op het hoge segment, maar we willen wel dat personeel zichzelf kan zijn. ­Jonathan zou goed bij ons passen."

Hij heeft wel zeven functies aan­gekruist waar hij interesse in heeft. Slaghekke vindt hem geschikt als ­portier, bedienend personeel of als medewerker voor de minibar. Dat ­betekent gevulde koelkastjes naar 274 kamers slepen. Gomez Cuero laat zijn spierballen zien. Dat zit wel goed.

Jonathan Gomez Cuero Beeld Tammy van Nerum
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden