Van koe en kip zo naar de brandweerwagen

Voor uitslaande branden of koeien te water blijft de vrijwillige brandweer van Landsmeer uitrukken, zij het sinds 1 januari zonder haar onafhankelijkheid én haar trouwste vrijwilligers.

Ysbrand Wals (l) zaterdag met burgemeester Astrid Nienhuis. Beeld Jean-Pierre Jans
Ysbrand Wals (l) zaterdag met burgemeester Astrid Nienhuis.Beeld Jean-Pierre Jans

Er was die woningbrand die een vrouw niet overleefde, en dan had je nog die enorme brand in een papieropslag in Den Ilp, zo'n dertig jaar geleden. 'In wisseldiensten hebben we toen anderhalve dag staan blussen, al dat papier bleef maar smeulen,' herinnert Henry de Geus (54) zich. 'Dat waren heel heftige momenten.'

Borreltjes
Verder zijn er de vele gevelde bomen, hooibranden, paarden te water en sinterklaasintochten, die hoofdbrandwacht De Geus en brandmeester Ysbrand Wals (62) na 35 jaar trouwe dienst bij de vrijwillige brandweer Landsmeer niet zo makkelijk meer terughalen. Daar is de knipselmap voor nodig, of een avondje met oud-collega's. 'Na een paar borreltjes komen er veel verhalen voorbij,' zegt Wals. 'Natuurlijk in een heel kleurrijke en heldhaftige versie.'

De twee dorpsgenoten nemen afscheid nu de gemeentelijke kazernes in Den Ilp en Landsmeer na 71 jaar onafhankelijkheid onderdeel zijn geworden van de grote veiligheidsregio Zaanstreek-Waterland. De brandweer telt voortaan negen gemeenten, 27 brandweerposten, 650 vrijwilligers en 225 medewerkers die cursussen, oefenavonden en onderhoudstechniek samen gaan organiseren. Volgens plaatsvervangend regionaal commandant Frank Kuntz kost de 'regionalisering' geen banen, maar moet de nieuwe brandweer wel een kostenbesparing van tien procent opleveren. 'We hebben nog geen keuzes gemaakt, maar verwachten dat de samenwerking al een en ander oplevert.'

Pieper aan de broekriem
Een goed moment om het werk over te laten aan een volgende generatie, vinden de afzwaaiende brandweermannen. In 1978 stond de toenmalige bevelvoerder op de stoep van melkveehouderij De Geus. Het korps had net nieuwe wagens aangeschaft en een aantal oudere vrijwilligers nam afscheid. De Geus: 'Ze zochten mensen die in het dorp woonden en dag en nacht beschikbaar waren. Bij mij zaten ze wel goed - ik ben nog nooit met vakantie geweest.'

In het normale leven is De Geus al jaren melkveehouder en Wals poelier, maar als de pieper aan de broekriem alarm sloeg, zaten ze binnen enkele minuten 'op de wagen'. 'Het is één keer voorgekomen dat ik net met honderd koeien van het land naar de stal liep, toen kon ik moeilijk zomaar wegrennen.' De toewijding leverde ze dit weekend een koninklijke onderscheiding op, de vrijwilligersmedaille openbare orde en veiligheid. Commandant Kuntz: 'Vrijwilligers zijn heel waardevol voor de brandweer. We zijn altijd op zoek - zeker voor overdag is het moeilijk vrijwilligers te vinden.'

'Hobby'
De afzwaaiende brandweerlieden zagen hoe het werk door de jaren complexer werd. 'We begonnen met een simpele wagen met waterpomp. Nu hebben we een warmtebeeldcamera en kunnen we mensen uit auto's knippen,' zegt De Geus. 'Brandweermannen zijn meer hulpverleners geworden en alle bijbehorende cursussen, oefeningen en jaarlijkse keuringen werden zwaarder.'

Maar spijt van de veeleisende en zware 'hobby' hebben ze nooit gehad. Want het werk bracht levenservaring, mensenkennis, kameraden en ja, spanning. 'Als er brand is, gaat het hart van een brandweerman sneller kloppen. Ik zal niet ontkennen dat ik die spanning mooi vind.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden