Van hotel naar hotel, hoe lang duurt dat nog?

Voor de hond, labrador Tim, was het hotelleven niet geschikt. Hij verhuisde naar het asiel. ''Zo zielig,'' zegt Renate Winkel, die samen met haar gezin van het Krasnapolsky (foto) naar het Eden Hotel is verkast vanwege een kapotte verwarming. Foto ANP/Olaf Kraak

AMSTERDAM - Weer verhuizen! Kees Winkel, net met zijn gezin en andere slachtoffers van de lekkages en verzakkingen bij de Vijzelgracht opgevangen in het Grand Hotel Krasnapolsky, moet wegens drukte vrijdagmiddag verkassen naar het Eden hotel bij het Rembrandtplein.

Samen met zijn vrouw Renate, dochter Elisabeth (17) en zoon Victor (16) zitten ze wat verdwaasd in de hal van het Kras met de weekendtassen te wachten op de taxi. Kees Winkel (49): ''We zijn hier woensdag gekomen en donderdag naar een andere kamer gegaan, omdat de verwarming kapot was en bleef loeien.''

De familie Winkel kan voor enkele maanden hun huis aan de Vijzelgracht nummer 8 - recht voor de plek waar het lek in de damwand van het metrostation ontstond - niet meer in.

Voor de hond, labrador Tim, was het hotelleven niet geschikt. Hij verhuisde naar het asiel. ''Zo zielig,'' zegt Renate Winkel. ''Nou, ja,'' relativeert haar man, ''toen we met vakantie gingen en hem naar het asiel brachten, vonden we hem niet zo zielig. Het is je eigen situatie die zorgt voor een mistroostige sfeer.''

Eenmaal in het Eden worden de nieuwe kamers onderzocht. De internetaansluitingen, de boxsprings en de ruime badkamers zijn oké. Alleen de kleurstelling, loodgrijs, vindt Renate Winkels 'depri'. ''Ja zeg, echt alles is grijs.'' Dat kan zo niet, vindt Kees Winkel. ''Wel voor even, maar wij wónen hier nu. Sterren kunnen mij niks schelen. Goed is goed, maar dat grijs!''

Dan wordt 'Richard' gebeld, namens de gemeente verantwoordelijk voor de opvang van de dakloze metroslachtoffers. Die biedt meteen wat anders aan. Kees Winkel heeft geen haast, maar vindt het aanbod prachtig. ''De gemeente doet dit geweldig! Dat opvangteam is tot alles bereid en wil je zelfs met hun eigen auto overal naartoe rijden .''

Dan houdt zoon Victor zijn hand op. Zijn vader stopt er een paar briefjes van vijftig euro in met de mededeling dat er na de aanschaf van een trui en een broek nog wel wat van terug moet komen. ''Die trui was toevallig die met gaatjes erin,'' zegt Victor. ''En hij begon al zo te stinken. Hij moét de was in.''

Hij krijgt ook de opdracht adapters voor de telefoons te kopen. ''Bizar,'' zegt vader Winkel. ''Ik heb voor Nokia gewerkt en heb veertig adapters. Ze liggen thuis.''

Wat is het ergste voor de twee kinderen? ''Het wachten steeds op busjes en kamers,'' zegt Victor. ''In het hotel heb ik wel Call of duty 4 op de computer kunnen spelen. Chill.'' Elisabeth weet het niet. ''Ja, ik moet mijn hockeykleren hebben. ''

Het drama van het dakloos worden trekt als een film in de herinnering van het gezin voorbij. De brandweer, die hen rond zeven uur woensdag uit het huis haalden, wethouder Tjeerd Herrema, die om half één 's nachts verscheen en van Winkel de volle laag kreeg omdat de bewoners zonder enig teken van de gemeente vijf uur verweesd op straat hadden gestaan naast hun verzakte huizen, het nachtelijke diner - pizza en kip - in Kras, de bewonersbijeenkomst donderdag in Maison Decartes, nu het verkassen.

En er komen steeds verrassingen. Zo wachtte donderdag nog een domper. Het gezin was gevraagd een lijstje te maken van spullen die ze uit het huis zouden mogen halen. Toen ze bij de woning aankwamen, mochten ze er niet in. De gevel stond op instorten.

Soms raken ze ontroerd, zegt Renate Winkel. ''Van het medeleven. Toen midden in de nacht de buurvrouw ons op straat whisky kwam schenken in mooie glazen, naar keuze met ijs, was ik geraakt.'' (TON DAMEN)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden