Plus Straatbeeld

Van het oude Stadionpleingevoel is weinig meer over

Het Stadionplein is nog steeds een eigenaardig plein, maar wel op een heel andere manier dan vroeger.

Op het vernieuwde Stadionplein zie je jezelf in de zomer prima zitten Beeld Floris Lok

Dat niets blijft zoals het was, is iets wat de vernieuwing van het Stadionplein weer eens dubbeldik onderstreept. Wat jarenlang weinig meer was dan een grijs, winderig tochtgat met twee morsige Febofilialen, is na een ingrijpende verbouwing onherkenbaar veranderd.

De transformatie is dusdanig ingrijpend dat je het idee hebt in een compleet ander deel van de stad te staan: van het oude Stadionpleingevoel is weinig meer over. Dat is, ondanks de verbeteringen, toch een tikje jammer.

Rafelrandgevoel
Wat kun je er in godsnaam aan missen? Het zal iets met het rafelrandgevoel van de stad te ­maken hebben: het oude Stadionplein was dan weliswaar lelijk, maar het gaf ook het ­geruststellende gevoel dat er nog plekken in de stad langdurig lelijk móchten zijn. Dat niet elke vierkante centimeter koortsachtig hoefde te worden rechtgetrokken, opgepoetst en ten volle benut, maar simpelweg kon bestáán.

Het nieuwe Stadionplein is bijna af en al een paar maanden in gebruik. Het grootste verschil met de oude situatie is hoe ervoor is ­gekozen de voormalige openheid 180 graden te draaien: door een enorm massief wit blok aan de kant van de Amstelveenseweg doet het Stadionplein nu gesloten en enigszins ontoegankelijk aan.

Dat je meteen tegen een parkeergarage, een Etos en een Albert Heijn aankijkt, helpt wat dat betreft niet mee. Wie wordt daar wél gelukkig van?

Omdat er waarschijnlijk een volksopstootje was uitgebroken als de Febo niet was teruggekeerd naar het Stadionplein, ligt een nieuw filiaal op de hoek van het witte blok te schitteren.

Schmutzige omgeving
Het is misschien wel de chicste Febo van Amsterdam: een uit smaakvol zandkleurig steen en glas opgetrokken filiaal, waar de snacks een beetje schril mee contrasteren. Een vette bek halen doe je toch het liefste in een wat schmutzige omgeving.

Achter het witte blok toont zich de verbetering. Tussen de gebouwen ingeklemd ligt een plein waar je jezelf in de zomer prima ziet: zitten kun je op een rechthoekige verhoging waarop groen is geplant, er liggen terrassen omheen, en wat het beste is geslaagd van de hele operatie zijn twee rode kiosken in de stijl van het Olympisch Stadion als aandoenlijke kabouterwinkeltjes midden op het plein.

Ze staan, bij wijze van beeldrijm, op dezelfde manier als de twee voormalige iconische Febo's stonden. Naar verluidt komt er nog een honderden meters lange groene wandelboulevard die Parijse allure moet uitstralen, maar die allure is nog in de maak.

Ondanks het geslaagde pleingedeelte begrijp je als bezoeker de architectonische keuzes hier niet zo. Want wat is de gedachte achter dat vreemde, geelwitte gebouw met de exotisch aandoende boogramen en gigantisch overhellende luifel? Het detoneert volledig, alsof het voor Athene was bedoeld maar per ongeluk hier terecht is gekomen.

Toch stemt dat juist ook vrolijk: het Stadionplein is nog steeds een eigenaardig plein, zij het tegenwoordig op een heel andere manier dan vroeger.

Lees ook: Stadionplein krijgt betonnen meubels als kunstwerk

Tips of opmerkingen? straatbeeld@parool.nl

Stadionplein

Waar Zuid
***

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden