Plus

Vader Groenewegen: Dylan zal het niet hoog in z'n bol krijgen

In fietsenwinkel Groenewegen in de Rivierenbuurt is het maandagochtend business as usual. "Doe maar normaal, zo is Dylan ook", zegt de vader van de Amsterdamse Tourheld.

Vader Gerrie Groenewegen en opa Ko Zieleman eerder in hun fietsenwinkel in de IJsselbuurt Beeld Mats van Soolingen

Gerrie Groenewegen was pas om 05.00 uur weer terug in Amsterdam, maar staat een paar uur later weer gewoon in zijn fietsenwinkel in de Rivierenbuurt. Een beetje moe, maar vooral heel erg trots op zijn zoon, die zondag op de Champs-Élysees zegevierde.

Ja, het was een mooi feestje geweest in Parijs, maar maandag moest er gewoon weer gewerkt worden. "Zo is Dylan ook hoor. Van doe maar normaal enzo."

Hesjes
En toch was het niet normaal, wat Gerrie en zijn vrouw een dag eerder meemaakten. Toen bleek dat Dylan echt als eerste over de streep was gekomen was het opeens chaos. Juichen natuurlijk, en daarna rennen, richting de Arc de Triomphe. Kregen ze snel zo'n hesje aan, hops, langs alle afzettingen mochten ze. En toen stonden ze daar opeens helemaal vooraan, op de gele loper. En daar op dat grote podium stond hun zoon, de tranen in zijn ogen.

"Ik heb Dylan volgens mij nog nooit zo zien volschieten," zegt Gerrie een dag later. Opa Ko, die de etappe op de televisie volgde, valt hem bij. "Ik hoorde Dylan hier thuis nog schreeuwen."

Daarna waren Gerrie en zijn vrouw meegegaan naar de Nederlandse ambassade, waar Team Lotto-Jumbo een feestje vierde. Het was een mooie avond, met drank en een barbeque. Premier Rutte had nog gebeld, om Dylan persoonlijk te feliciteren. Maar om 22.00 uur was het wel weer genoeg geweest. "We moesten nog helemaal terugrijden," zegt Gerrie "En mijn vrouw is vandaag ook weer gewoon aan het werk. Ze verkoopt herenmode in de Bijenkorf in Amstelveen."

Vorm
In de fietsenwinkel aan de Reggestraat is het maandagochtend een komen en gaan van buren die vader en opa komen feliciteren. Het krappe vertrek staat vol met bekers die Dylan en zijn oudere zus door de jaren heen wonnen met fietsen. Maar deze overwinning was de mooiste van allemaal.

Dat zijn zoon in vorm was, dat wist Gerrie wel. Twee weken voor de Tour de France van begon hadden ze nog samen getraind, langs de snelweg richting Diemen. Hij op de scooter, Dylan op de fiets. Die scooter kan 62 kilometer per uur, en dat was altijd genoeg om Dylan bij te houden als hij op volle snelheid fietste. Maar nu, voor het eerst, schoot zijn zoon hem voorbij. "Toen wist ik het al: die is heel goed."

Tweedehandsje
Dylan is pas 24 jaar oud, wat gaat hij nog allemaal winnen? "Hij is niet alleen een sprinter, klassiekers kan hij ook rijden" zegt zijn vader. Parijs-Roubaix, Milaan San Remo, dat werk. "Hij heeft bij de beloften de Ronde van Vlaanderen gewonnen, dus dat kan hij ook. Nu misschien nog niet, maar over een paar jaar misschien."

Maar Dylan is er de jongen niet naar om het hoog in de bol te krijgen. "Zo hebben wij hem niet opgevoed." Laatst kocht hij een auto: gewoon een tweedehandsje."

Zijn overwinning op de Champs-Élysees zal hem financieel geen windeieren leggen. De komende dagen rijdt hij alle criteriums. De rondjes om de kerk in Boxmeer, Stiphout en Chaam zijn een lucratieve wijze van herstel na drie weken afzien.

"Misschien dat hij wel straks zo'n rooie Italiaanse sportwagen koopt," grapt opa Ko.

Lees ook: Geen speciale huldiging voor Dylan Groenewegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden