Opinie

'UvA doet juist fantastisch werk voor buurten'

De eeuwige fixatie op de grachtengordel is precies wat Amsterdam af en toe zo provinciaals maakt, stelt David Keuning.

Het PC Hoofthuis in Amsterdam Beeld Rink Hof

Onder de kop 'UvA zet groot aantal panden in de verkoop' beschreef Bas Soetenhorst vrijdag de huisvestingsplannen van de UvA. Onderdeel daarvan is de geplande verkoop van een aantal oude panden in de grachtengordel die duur zijn in onderhoud. Op termijn moet dat leiden tot besparingen. Dat geld kan, in elk geval theoretisch, in beter onderwijs worden gestoken.

De huisvestingsplannen kunnen daarom prima bijdragen aan de door de protesterende studenten gewenste veranderingen. De verkoop van de panden is dus ook geen 'bittere noodzaak', zoals Soetenhorst schrijft, maar een onderdeel van een goed doordacht huisvestingsplan. Het argument van Alexandra den Heijer dat oude gebouwen buitenlandse studenten en onderzoekers trekken, telt alleen voor gebouwen die ook daadwerkelijk oud zijn. Er zijn weinig studenten die warme gevoelens krijgen bij de Universiteitsbibliotheek aan het Singel, en ook het P.C. Hoofthuis (foto boven) zal bij die gewenste buitenlandse bezoekers niet hoog scoren op populariteitslijstjes.

Eenzijdige blik op de grachtengordel
Veel meer dan de gebouwen zelf telt de omgeving waarin de gebouwen staan. Gelukkig is en blijft de UvA voor het grootste deel in het centrum gehuisvest. In het verlengde van de kritiek lag de ingezonden brief van Tim Verlaan, die onder de kop 'UvA, doe ook eens iets voor de buurt' ervoor pleitte de panden in de grachtengordel voor de UvA te behouden. Daarbij suggereerde hij dat de UvA niet op een positieve manier zou bijdragen aan de stadsontwikkeling.

Die conclusie kun je alleen trekken als je je blik eenzijdig op de grachtengordel richt. Wie een beetje uitzoomt, moet tot de conclusie komen dat het vastgoedbeleid van de UvA positieve effecten heeft voor de stad als geheel. Het Science Park is een godsgeschenk voor bijvoorbeeld de Indische Buurt en de Transvaalbuurt; wijken die voorheen 'achter het spoor' lagen, maar nu gewilde woonplekken voor studenten zijn geworden.

Wat Amsterdam zo provinciaals maakt
Hetzelfde geldt voor het Roeterseiland. Toen ik in 1993 naar de UvA kwam om op het Roeterseiland planologie te studeren, was het gebouw van de toenmalige faculteiten wiskunde en natuurwetenschappen een uitgewoonde zwijnenstal. Dat het nu wordt gerenoveerd, is niet alleen fijn voor de studenten en docenten die er gebruik van maken, maar ook voor de buurtbewoners die er dagelijks tegenaan moeten kijken. De vastgoedafdeling van de UvA doet dus fantastisch werk voor allerlei buurten in de stad.

Stadssocioloog Léon Deben hekelde in het artikel van Soetendorst 'de terugtocht van de UvA uit de binnenstad'. Kennelijk is hij vergeten dat het Roeterseiland ook in het centrum ligt. Drie van de vier clusters van de UvA zijn en blijven dus in de binnenstad. De eeuwige fixatie op de grachtengordel is precies wat Amsterdam af en toe zo provinciaals maakt.


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

David Keuning

is promovendus architectuurgeschiedenis aan de VU
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden