Review

Unthinkable**

null Beeld

Regie: Gregor Jordan
Met: Samuel L. Jackson, Michael Sheen, Carrie-Anne Moss

'Mijn naam is Yusuf Atta Mohamed. Mijn voormalige naam is Steven Arthur Younger. Ik heb drie bommen in drie Amerikaanse steden geplaatst.'' De dreiging van de Amerikaanse terrorist, wiens moslimnaam verwijst naar een van de daders van 9/11, wordt volstrekt serieus genomen door de FBI, die klaar staat om een klopjacht te openen. Maar dat blijkt niet nodig te zijn.

De door Engelsman Michael Sheen vertolkte bommenlegger heeft zich vrijwillig uitgeleverd aan de autoriteiten. Die houden dit geheim zodat ze hem kunnen ontwerpen aan de 'uitgebreide ondervragingstechnieken' die in zwang raakten onder president Bush jr.

We zien hoe Yusuf onderworpen wordt aan kou, slaapgebrek, nattigheid en ander ongemak. Halfnaakt, met zijn armen aan het plafond hangend, een zwarte kap over zijn hoofd: het tafereeltje lijkt zo afkomstig te zijn uit de beruchte Abu Ghraib-gevangenis.

Terrorismebestrijdster Helen Brody (Carrie-Anne Moss) is geschokt en vraagt op hoge toon wie hier toestemming voor heeft gegeven.

Ondervragingsspecialist H. (Samuel L. Jackson) is ook geschokt: hij vindt deze verhoortechnieken juist veel te soft en doet het af als het 'amateuruurtje'. Binnen de kortste keren staat H. vingers af te hakken, genitaliën te mishandelen en stroomstoten toe te dienen.

Vervolgens wordt agent Brody bij Yusuf naar binnen gestuurd om in te spelen op zijn medemenselijkheid. Maar de als Amerikaanse soldaat getrainde bommenlegger geeft geen krimp. En zo gaat het verder in dit grimmige kamerspel: even folteren, dan weer praten, folteren, praten, enzovoorts.

Unthinkable wil meer zijn dan martelporno, of een spannende tijdsdrukthriller in de geest van de serie 24. De filmmakers willen ook een prikkelend bedoeld dilemma aan de kijker voorleggen: als de levens van miljoenen onschuldige burgers op het spel staan, mag je dan martelen?

Maar prikkelend wordt het geen moment in deze veredelde B-film. Het onbeholpen scenario trekt de intelligentie van de kijker voortdurend in twijfel. Vooral Martin Donovan heeft de ondankbare taak om als Brody's baas de kijker steeds weer schools te moeten bijpraten.

Al net zo schematisch zijn de tegenstellingen tussen Brody, H. en Yusuf. Hoe goed de acteurs, met name Sheen, ook hun best doen: hun personages worden nooit echte mensen. Ze blijven illustraties bij een standpunt. En uiteindelijk wint natuurlijk het standpunt dat het doel alle middelen heiligt. (FRITZ DE JONG)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden