Uncle Wong

Wel waar voor je geld

Volgens het vakblad Misset Horeca is 'de Chinees' zich aan het ontwikkelen. Om die stelling kracht bij te zetten kwam het blad voor de tweede keer met een Top 100 voor Chinese restaurants, waarbij werd vermeld dat de waardering voor de top bijna vijf procent was gestegen. Dat is mooi. Daarbij kun je ook constateren dat de meeste zaken op de Top 100 allang niet meer zuiver Chinees zijn, maar meer Aziatisch, met bijvoorbeeld Thaise en Japanse keukens, in een typische loungeambiance. Er is dan ook eerder sprake van zaken onder management met Chinese wortels.

Bij die Top 100 zitten zeven Amsterdamse zaken. Chang-i staat tweede op de lijst (Proefwerk 9+), Oriental 128 49ste (9-), Jin So, een loungebar bij de Arena, 53ste, Oceania 59ste (8?), Orbit, ook een lounge, 73ste, Asi@Dam 76ste (meer een tourist trap, als Hong Kong Corner een 8?) en ten slotte, als honderdste, Uncle Wong. Vrijwel allemaal fusion dus, en veelal lounges. De gewone, echte Chinees van enig niveau, zoals Taste of Culture (9+), komt er niet in voor, maar dat is niet chic, geen lounge en geen fusion. Die Top 100 is dan ook niet op gastronomische basis, maar op geheel andere factoren samengesteld. Jammer.

Niettemin kijken we toch maar eens bij Uncle Wong, waarbij je kunt opmerken dat de naam waarschijnlijk niet op een bestaande oom slaat; er zijn in de wereld veel zaken die zo heten. Uncle Wong is een beetje de Aziatische oom Tom. Bij deze zaak doen ze overigens ook een beetje aan Aziatische fusion, al zeggen ze zelf dat het om Szechuan en Kanton gaat. Maar hoewel ze dus Japanse gerechten (Gyoza, Ebi) serveren, is het meeste echt Chinees en is dit geen lounge, maar een echt restaurant. Vroeger zat hier, in vrijwel hetzelfde interieur, Feng, dat het maar heel kort volhield.

Ze beginnen met goede kroepoek als amuse en schenken onder andere alcoholvrij witbier (Bavaria), dat een goede begeleiding is van vooral de hete gerechten.
We vangen aan met de gemengde hors-d'oeuvre, een gefrituurd garnalenpasteitje, een Kantonese loempia en twee garnalentoastjes. Allemaal heel behoorlijk; vooral de knapperige miniloempia valt op (€4,75 - geen geld). Het sausje is niet erg bijzonder en begeleidt ook de Ebi-tempura, drie grote gefrituurde gamba's in net geen tempurabeslag. Echte tempura gaat trouwens ook niet met zo'n zoetig rood plasje (€5,75). Noem het dan anders!

Er zijn vijf soepen. We bestellen de Won Tonsoep (€4,75) en de gefrituurde garnalenpasteisoep (€4,75). Goed gevuld, maar het is twee keer dezelfde soep met wisselende toevoeging. En zijn die balletjes nu echt Won Tons? Dat zijn toch deegflapjes, geen balletjes! Nou ja, zo gaat dat kennelijk bij Uncle Wong.
We bestellen drie hoofdgerechten - erop vertrouwend dat we wat overblijft, kunnen meenemen. (We eten er nog twee dagen met plezier van.) Daar is om te beginnen de aubergine met garnalen en kip met vissaus: de verschillende smaken en structuren zijn een groot genoegen; vooral de lobbigheid van de aubergine (€12,95).

Tweede gerecht is het rundvlees met broccoli. De groente is wel wat erg rauw en hard, maar de smaak is uitstekend, met de knoflook en oestersaus (€10,95).
En ten slotte is er de Szechuankip, al aangekondigd met een hete saus (daardoor kenmerkt zich de keuken van Szechuan), nog verder aangeduid met twee Spaanse pepertjes op het menu (€9,95). Dat is echt genieten! Op die harde broccoli na prima gerechten voor weinig geld.

We bestellen er rijst en mihoen bij, allebei goed. De rijst blijkt bij de prijs inbegrepen te zijn (we krijgen er twee bakjes bij), terwijl de mihoen, waar we een bak rijst mee wilden vervangen, wel berekend is (€2,00). Ook dat gaat dus zo bij oompje.

Veel Aziatische restaurants doen niet aan desserts, maar bij de Chin-Ind waren ze er altijd wel. Zo ook hier: sesamijs (twee kleuren) en rodebonenijs met spuitroom (à €5,00). Lekker, maar je komt er niet voor terug.

Hoewel hier niet van echte hoogstandjes sprake is, eten we toch goed bij Uncle Wong. Vooral de prijs

-kwaliteitverhouding is goed. Je vraagt je wel af wat ze in die Top 100 doen, want er is zo een handvol betere zaken in Amsterdam te vinden die niet op die lijst staan, maar ja, hier is de inrichting nieuw en modern en daar letten 'de mysteriegasten' van Misset Horeca kennelijk meer op dan op de kwaliteit en authenticiteit van het eten. Volgende keer beter.

8,5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden