Un conte de Noël ****

null Beeld

Regie: Arnaud Desplechin
Met: Mathieu Amalric, Catherine Deneuve

De marsepein en speculaas zijn nog niet op, maar met Un conte de Noël (Een kerstverhaal) meldt de eerste kerstfilm zich. Het drama van de Franse regisseur Arnaud Desplechin is geen slappe vrede-op-aardekost, maar een wervelend portret van een gehavende familie.

De Franse cinema heeft een geweldige traditie van messcherpe films over families. Denk aan Claude Chabrols vileine portretten van bourgeoisfamilies. Un conte de Noël doet aan Chabrol denken, maar de film laat zich niet vastpinnen op één naam.

Het ene moment kijken we naar een Chabrolafrekening met de gegoede burgerij, het andere moment naar een loodzware Bergmantragedie en weer even later naar een spitsvondige tragikomedie van Woody Allen.

Het verhaal draait om een familie die in de ouderlijke villa in Roubaix bij elkaar komt om Kerstmis te vieren. De sfeer wordt beheerst door onverwerkte woede en verdriet uit het verleden.

Het middelpunt in het drama is een afstandelijke, ijzige moeder (Catherine Deneuve), die openlijk tegen haar volwassen zoon Henri (Mathieu Amalric) zegt dat ze nooit van hem heeft gehouden. De ironie wil echter dat ze hem nodig heeft, want de aan leukemie lijdende vrouw heeft alleen nog een kans op genezing als Henri voor haar ruggenmergdonor wil zijn. Heeft hij dat over voor een moeder die nooit liefde gaf?
Maar ook tussen Henri en zijn broer Ivan en zus Elizabeth is het geen koek en ei. Elizabeth verwijt hem dat hij haar altijd in de schaduw duwde (''Je hebt mijn hele leven gestolen''). Schoonzussen en zwagers worden in de conflicten meegetrokken.

Arnaud Desplechins tweeënhalf uur durende Un conte de Noël doet niet denken aan strenge scenariohandboeken, want de film waaiert alle kanten uit. Dat hij toch geen onsamenhangende ratjetoe is, komt doordat de poging van de familieleden om elkaar niet te verliezen als rode draad door het drama loopt. Ook al kan men elkaar niet luchten of zien, toch verlaat niemand het huis.

In Un conte de Noël kan men niet met, maar ook niet zonder elkaar. Dat roept irritaties op - waarom laat men elkaar niet los? - maar de betrokkenheid dwingt ook respect af. De familieleden kiezen niet voor lauwe onverschilligheid, maar gaan de strijd aan.

De mantel der liefde blijft in de kast hangen. Het resultaat is een wervelend familiedrama, waar ook Freud blij mee zou zijn geweest. Wie alvast een tegengif zoekt voor de mierzoete kerstfilms die dit jaar nog langskomen, weet waar hij terecht kan. (JOS VAN DER BURG)

Website

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden