Plus Column

Uitvindingen hebben de wereld vooruitgeholpen, idealisme niet

Theodor Holman Beeld Wolff

Ik blijf het knap vinden dat iedereen precies weet hoe het met het klimaat gaat. Honderden geleerden tekenen een ­petitie dat het einde nabij is, honderd andere geleerden ­beweren dat niemand het kan weten.

De patiënt ligt op sterven, maar niemand weet waar hij ligt en of er wel een patiënt is.

Als niemand precies weet hoe het echt zit omdat je het niet kúnt weten (te veel on­bekende variabelen, lees ik steeds), dan ga je invullen en interpreteren. Vervolgens wordt geloven dat je het zeker weet, zeker weten dat je het ­zeker weet, en aldus ontstaat een religie.

De overstromingen, de strengere zomers en winters en de uiteenvallende ijsbergen zijn de nieuwe donder en bliksem waarin we stem van een God der wrake menen te herkennen.

Ik ben tegen religie, en ik wil ook niet het zekere voor het onzekere nemen in de zin van: laat ik nou maar die warmtepomp nemen, je weet nooit. Als zo'n pomp nu 100 euro kostte, of desnoods 1000 euro - oké, dan neem ik er wel een. Het is me domweg allemaal te duur.

Ik ben namelijk een huis-tuin- en-keuken­activist, om geen ruzie te krijgen; als een mak schaap volg ik de familiaire kudde omdat ik er te weinig van kan weten en ik het een saai onderwerp vind, en mijn weg loopt via de portemonnee.

Wat me verder opvalt is het geringe geloof dat de fanatieke klimaatactivisten hechten aan wetenschap en techno­logie.

Waarom zouden jonge start-uppers in een oude garage bij een YouTubefilmpje van een knetterend haardvuur niet een goedkope ongevaarlijke kernreactor uitvinden die ons eeuwig van schone, ongevaarlijke energie voorziet? Ja, ­naïef, maar als het nou toch over geloof gaat, denk ik dat je mettertijd eerder een uitvinding kunt doen dan een enorme milieutransitie kunt bewerkstelligen.

Het is net als anderhalve eeuw geleden, toen men zich druk maakte dat er te veel paardentrams zouden komen omdat de auto nog niet in beeld was.

De huidige klimaatactivisten vinden hun ideologie belangrijker dan die technologie. Uitvindingen hebben de ­wereld vooruitgeholpen, idealisme achteruit. Je hebt wat aan een betaalbare zelfrijdende, elektrische auto, en misschien hebben we zelfs - ik sluit dat echt niet uit- in de toekomst CO2-uitstootfabrieken nodig om de fotosynthese te stimuleren.

Zou het een opvoedingskwestie zijn? Mijn ouders en wij vroeger op school aan­baden de wetenschap, omdat technologie werkte en bidden niet.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden