Plus Filmrecensies

Uitgeput maar openhartig: de tragiek van Romy Schneider in 3 Days in Quiberon

Een door de druk van de roem uitgeputte filmster. Die indruk wekt deze film van de internationaal gelauwerde actrice Romy Schneider. Wat vindt ze van zichzelf? Kritische zelfreflectie in een film die gebaseerd is op een kortstondige reeks openhartige interviews.

3 Days in Quiberon Beeld Screenshot

"Ik ben een ongelukkige 42-jarige vrouw en mijn naam is Romy Schneider," zegt een van Europa's beroemdste filmsterren in een openhartige bui tegen interviewer Michael Jürgs van het Duitse weekblad Stern.

Het is april 1981. Om aan een gezondere levenswijze te werken - Schneider drinkt veel alcohol en slikt kalmerings- en slaapmiddelen - verblijft de filmster vijf dagen in een kuuroord in het Bretonse kustplaatsje Quiberon. Omdat ze een paar zaken uit haar leven publiekelijk wil rechtzetten, heeft ze de Duitse sterinterviewer Jürgs uitgenodigd.

Intiem interview
De bedoeling is dat hij een dag blijft, maar het worden er drie. Het levert een bijzonder interview op, omdat Schneider openlijk over privézaken praat. In onze tijd worden we meer dan ons lief is overspoeld met particuliere ontboezemingen van beroemdheden, maar in die tijd was dat uitzonderlijk.

Ook de spontane en intieme foto's tijdens en na het interview van fotograaf Robert Lebeck hebben de gebeurtenis legendarisch gemaakt. Dat het interview Schneiders laatste zou blijken te zijn, ze overleed een jaar later aan een hartstilstand, maakte het nog unieker.

Over het leven van Schneider zijn eerder speelfilms, documentaires en tv-films gemaakt, maar bijzonder aan het zwart-witdrama 3 Days in Quiberon is dat het zich beperkt tot Schneiders verblijf in Quiberon.

Spraakmakende quotes
De Duitse regisseur Emily Atef, die ook het script schreef, concentreert zich op de interviewsessies, waarin de cynisch-doortastende journalist Jürgs (Robert Gwisdek) uit is op spraakmakende quotes die de openhartige Schneider (de griezelig veel op Schneider lijkende Marie Bäumer) hem al dan niet bewust levert.

De filmster richt zich daarbij vooral op het Duitse publiek, dat haar ruim twintig jaar eerder keihard had laten vallen. Dat zij in 1958 als 19-jarige Alain Delon naar Parijs was gevolgd en in Frankrijk films ging maken, kon men niet verkroppen.

Het ging er bij de Duitsers niet in dat Schneider zich met serieuze vrouwenrollen, die ze niet in Duitsland maar wel in Frankrijk kreeg aangeboden, uit de wurggreep van haar Sissi-imago wilde bevrijden. Ze moest het naïeve onschuldige personage blijven dat haar wereldfaam had bezorgd.

Nauwelijks voorstelbaar
Het is nu nauwelijks voorstelbaar, maar de Duitse pers noemde haar woedend Vaterlandsverräter (vaderlandverrader) en Franzosenflittchen (Franse slet). "Ik ben Sissi niet; zij was een 15-jarig personage dat ik ooit speelde," benadrukt Schneider in het interview, waarin ze ook afrekent met haar dominante moeder, filmactrice Magda Schneider.

De vrouw die in de oorlog tot de intimi van Hitler behoorde, pushte haar 14-jarige dochter met harde hand de filmwereld in. Schneider, met gevoel voor humor: "Niet iedereen kan zeggen dat hij een moeder had op wie Hitler viel."

3 Days in Quiberon

Regie Emily Atef
Met Marie Bäumer, Robert Gwisdek
Te zien in Cinecenter, Eye, Filmhallen, Ketelhuis, Rialto


In het nogal kabbelende 3 Days in Quiberon - dat de film bij de buren zeven Film Awards (Duitse Gouden Kalveren) won, moet te maken hebben met schuldgevoel - is het motief voor Schneider om van drank en pillen af te kicken haar verlangen om de relatie met haar 14-jarige zoon David te herstellen.

Kort ervoor was ze gescheiden van haar tweede echtgenoot, Daniel Biasini, waarna David haar niet meer wilde zien. Het besef dat de jongen ruim een jaar later een tragische dood zou sterven - hij viel op de spijlen van een hek - waarna de mentaal gebroken Schneider een halfjaar later overleed, bezorgt de film een tragische lading.

Burn-out
Wie die kennis over de toekomst opzijschuift, ziet een vrouw met een burn-out. Een door de druk van de roem uitgeputte filmster, die met een intelligente, analyserende blik naar zichzelf kijkt. Schneider 'wil werken en met rust worden gelaten'.

Terugblikkend stelt ze dat ze altijd veel te volgzaam is geweest. "Ik wil de controle terug over mijn leven," zegt ze. Het is haar niet meer gelukt. Tragisch.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden