Plus Straatbeeld

Uitermate amusant in al zijn ambtelijke absurditeit

Het werkte al eerder en vaker op de lachspieren: de ogenschijnlijke informatiebordjesfetisj van de gemeente Amsterdam.

Een woud van gele bordjes op het Kleine-Gartmanplantsoen. Er staan er 56 in totaal. Beeld Jesper Boot

Eind vorig jaar ging menig wenkbrauw omhoog bij de aanblik van meer dan honderd gele borden op de Oosterdokskade met allemaal dezelfde mededeling: laat uw fiets hier niet te lang staan. Voor eens leek de hele stad het met elkaar eens: dit overschreed de grens van het betamelijke.

Eenzelfde hoorn des overvloeds is momenteel te bewonderen op het Kleine-Gartmanplantsoen. Bewonderen is hier het juiste woord, want het is bijna een attractie: het hele fietsparkeergedeelte ziet eruit alsof het te ­maken heeft met een onuitroeibaar, wild woekerend informatiebordjesonkruid.

Het schreeuwerige geel
Zelfs wie vanaf de Spiegelgracht door de Lange Leidsedwarsstraat richting Leidseplein kijkt, ziet het schreeuwerige geel.

Alle mededelingen zijn, inclusief de taalfouten en net als vorig jaar op de Oosterdokskade, hetzelfde: vanaf 23 april worden fietsen verwijderd en zonder pardon vervoerd naar het einde van de wereld, ­beter bekend als het Fietsdepot.

Sloten worden niet vergoed. De bordjes trekken - terecht - veel ­bekijks: veel passanten stoppen even om de ­lawine aan geel metaal in zich op te nemen. "Ze denken zeker dat we achterlijk zijn," zegt een buurtbewoonster spottend.

Puur juridisch
Het mag er misschien achterlijk uitzien; de gemeente plaatste de 56 (!) borden niet omdat ze denkt dat haar inwoners te dom zijn om dergelijke informatie gewoon van een paar welgeplaatste borden te lezen. De reden is puur juridisch: wanneer je om de paar centimeter zo'n bord plaatst, kan iemand simpelweg geen ­bezwaar maken tegen het wegslepen van zijn of haar (brom)fiets. De gemeente heeft je immers afdoende gewaarschuwd.

Dat zal allemaal best, maar als dit de standaard gang van zaken wordt bij alle grotere stadswerkzaamheden in de komende jaren ­leven we straks met z'n allen in een oceaan van kanariegeel staal.

Het is goedbeschouwd ook een beetje flauw: hoeveel Amsterdammers zullen nou daadwerkelijk woedend met dure rechtszaken en advocaten dreigen omdat ze hun fiets moeten ophalen in een onherbergzaam deel van de stad, omdat er niet op minder dan tien centimeter afstand een bord stond om ze te waarschuwen?

Uitermate amusant
Irritant is het zeker, maar voor de meeste ­Amsterdammers hoort het - fietsgewijs - nu eenmaal bij het stadsleven, net als dat je fiets weleens gejat wordt of zwermen toeristen je het fietsen onmogelijk maken. Bovendien zullen de meesten dat risico op wegslepen uiteindelijk minder erg vinden dan aldoor heviger wordende ontsiering van de stad met zo'n continu ­ergens anders opduikend woud van ­borden.

De gemeente zou er beter aan doen een andere, efficiëntere manier van informeren te zoeken. Op AT5 was onlangs te zien dat een aantal ondervraagde passanten de tekst op de borden niet eens gelézen had. Dat alles tezamen maakt dit soort excessen des te belachelijker, maar ­ergens ook uitermate amusant in al zijn ambtelijke absurditeit.

Tips of opmerkingen? straatbeeld@parool.nl

Zee van gele borden

Waar Kleine-Gartmanplantsoen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden