Recensie

U2 is gretig, briljant en spectaculair (*****)

Ook niet meer de jongste, die Bono. En dus moet er tussen nummers in soms best even naar adem worden gehapt. Slokje water erbij. 'It's good, isn't it?' vraagt hij het publiek tijdens zo'n minipauze. Goed? Het is briljant.

Beeld epa

U2 heeft een reputatie als live-act, maar vanavond, bij het eerste van vier al lang van tevoren uitverkochte concerten in de Ziggo Dome, overtreft de Ierse groep zichzelf. Laten we er niet omheen draaien: beter dan dit lijkt een rockconcert op deze schaal (17.000 mensen passen er in de Amsterdamse zaal) niet te kunnen zijn.

Vanaf het eerste moment, als zanger Bono met de zaallichten nog vanachter uit de zaal over de catwalk naar het podium loopt en de band The Miracle (of Joey Ramone) inzet, is duidelijk dat dit een spectaculair concert gaat worden. De gretigheid waarmee het viertal het nummer brengt, laat het de komende uren geen moment meer varen. Waar komt die tomeloze inzet bij die vier, mannen van halverwege de vijftig, vandaan? Het moet te maken hebben met alle shit die de groep de laatste tijd over zich uitgestort kreeg.

Imago
Het vorig jaar verschenen album Songs Of Innocence werd, niet ten onrechte, geslacht door de critici. En de manier waarop het album - gratis - werd verspreid schoot een groot deel van het publiek in het verkeerde keelgat. Ongevraagd muziek van U2 in je iTunes - wie dachten die gasten wel niet dat ze waren? En bewees die wel heel innige samenwerking met Apple niet dat ze zich hadden uitgeleverd aan het grootkapitaal? Nooit eerder liep U2 in korte tijd zoveel imagoschade op als het afgelopen jaar.

Het wakkerde iets aan dat al heel lang afwezig was bij de groep: vechtlust. De huidige Innocence + Experience mag worden beschouwd als één grote poging tot revanche. Missie geslaagd, kan in de Ziggo Dome al snel worden vastgesteld. Wat een energie. Wat een gedrevenheid. En ook: wat een lol. De Ziggo Dome is een reusachtig gebouw, maar in de wereld van U2 is het een intieme zaal.

De groep klinkt er ook anders dan we gewend zijn; de toch wat logge stadionact uit De Kuip en De Arena is hier weer echt een bandje. Wat daar bij helpt is behalve die genoemde gretigheid ook het echt uitzonderlijk goed geluid. Het komt nauwelijks vanaf het podium tot het publiek, maar vooral van boven uit het dak. De band doet ook maar weinig op dat traditionele podium voor in de zaal. Vaker zijn de leden te vinden op een catwalk, die dwars door de hele zaal loopt, en op een kleiner podium achterin. Het geeft iedereen het gevoel met zijn neus bovenop de actie te zitten. En dan hangt boven die catwalk ook nog een enorm, doorzichtig videoscherm, waar wonderfraaie animaties op worden vertoond - vanaf de lange zijden van de tribune heb je er prima zicht op, vanaf de korte kant moet het behelpen zijn.

Aankleding
Vooral in een rondje muziek van dat omstreden album Songs Of Innocence wordt veel gebruik gemaakt van het scherm. In liedjes over Bono's jeugd zien we getekende beelden van zijn jongenskamer en de straat waarhij opgroeide. De boel kan niet alleen bewegen, de leden van U2 spelen er ook live een rol in. Aan dit aspect van de show kan voorlopig niemand tippen. Maar het is echt niet alleen die visuele aankleding waardoor de nummers van Songs Of Innocence veel sterker overkomen dan ze tot nu toe leken.

Punt gemaakt. Tijd om feest te vieren. De groep en het publiek doen het samen in een lange reeks greatest hits, die zijn apotheose beleeft in de toegift One. Man, is dat lekker galmen met z'n allen. Maar moet er niets worden gezegd over de toestand in de wereld? Natuurlijk moet dat, maar Bono doet het pas helemaal aan het einde van de show en dan ook nog in heel bescheiden bewoordingen. Dominee Bono Vox is niet meer. Hij weet ook het antwoord niet op het vluchtelingenprobleem, maar hij weet wel dat als we met zijn allen dat antwoord niet snel vinden, het idee van een Europese gemeenschap maar beter overboord kan worden gezet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden