Column

Tweede Kamerleden zien eruit alsof ze naar begrafenis van het schoolhoofd moeten

Theodor Holman. Beeld Jean-Pierre Jans
Theodor Holman.Beeld Jean-Pierre Jans

Zo bij die Algemene Beschouwingen willen de fractieleiders er opeens tiptop uitzien. Ze zijn naar de kapper geweest en ze hebben nog even bij C&A met moeder een pak en das gekocht.

'Moet ik dit echt aan?'

'Je komt op tv, schat, en het staat je heus goed, lieverd.' Die sfeer.

Ik ben niet van de smaakpolitie, om de eenvoudige reden dat ik geen smaak heb, maar ik zie wel dat het nette blauwe pak de klederdracht is van het Binnenhof.

Neem Diederik Samsom. Keurig pak met rode das. Hij is het paar jaar geleden gaan dragen, als een jongen die naar een andere school moest en dacht: in de nieuwe klas wil ik een stoere bink zijn. Zijn pak vindt Diederik vermoedelijk staan voor integriteit met een vleugje links conservatisme, maar precies om die reden kleedt het hem ongeloofwaardig af. Hij werd een meneertje die zijn actieverleden leek te bedekken met een fortuyneske das en die ook zo'n uitstraling trachtte te forceren.

Roemer heeft ook het verkeerde pak gekocht bij zijn Brabantse vriend Hoessein Mooi Pakkie-an. Ik bedoel: het staat netjes en zo, en in 1984 zou het echt een flitsend kostuum zijn geweest, maar nu blijft hij de dorpsonderwijzer die gisteren weer tot diep in de nacht de schriften van groep 7 heeft moeten nakijken.

Maar het ergst is Bram van Ojik van GroenLinks. Die heeft mijn smaak, zal ik maar zeggen. Die had bij z'n blauwe opakostuum een das in de kleur van poep gekocht. Dat had mij ook kunnen overkomen.

Waarom willen al die mannen in de Tweede Kamer eruitzien als jongetjes die naar de begrafenis van het schoolhoofd moeten? Waarom opgaan in de kudde?

Ik snap wel dat ze dat waardeloze begrip 'respect' willen uitstralen, maar de achteloze ongeloofwaardigheid van hun kostuums ironiseert dat begrip juist. Je voelt aan alles dat ze liever iets anders hadden willen dragen. Aan snit, coupe en houding stralen ze nu het ongemak met de rechtsstaat uit. Het toont de moeizame verhouding met de democratie.

Het worden mensen die zichzelf niet zijn en die zich te bewust zijn van het vervelende feit dat die Algemene Politieke Beschouwingen een ritueel zijn geworden, compleet met slecht ingestudeerde grapjes en pijnlijke oneliners - een ritueel dat zijn betekenis snel aan het verliezen is.

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden