Plus

Twee maanden uit het leven van Adam Adriss van We Are Here

Twee maanden volgde fotografiestudent Jakob van Vliet asielzoeker Adam Adriss van actiegroep We Are Here, van ontruiming tot ontruiming. 'Je moet wel doorzetten. Als wij het niet doen, doet niemand het.'

We Are Here ­protesteren ­tegen hun uitzichtloze situatie Beeld Jakob van Vliet

Adam Adriss (27) is een uitgeprocedeerde asielzoeker die zich heeft aangesloten bij de actiegroep We Are Here. Twee maanden uit zijn leven zijn vastgelegd door de Amsterdamse Jakob van Vliet (36), die in het tweede jaar van de Fotoacademie zit.

De twee ontmoetten ­elkaar in de in 2017 ­gekraakte Christus ­Koningkerk in de Watergraafsmeer, en er ontstond een vriendschap. In zes jaar verbleef de groep uitgeprocedeerden op meer dan vijftien plekken in Amsterdam.

Als We Are Here ­protesteren ze ­tegen hun uitzichtloze situatie: ze mogen niet blijven en kunnen niet terug. Adriss is hier sinds 2009. Hij kan niet ­terug naar ­Soedan, omdat het daar te gevaarlijk is. Inmiddels spreekt Adriss redelijk goed Engels en is hij woordvoerder van We Are ­Here.

In april van dit jaar kraakte We Are Here een aantal woningen in de Rudolf Dieselstraat in Oost. Toen de politie de groep op 4 juni wegstuurde, moesten alle huizen worden leeggehaald. De groep asielzoekers had op dat moment nog geen andere locatie.

Adriss is al zo'n negen jaar in Nederland en wil blijven vechten voor zijn rechten. Hij zegt niet echt bang te zijn voor de toekomst, maar geeft toe dat ­sommige We Are Hereleden gek worden van de uitzichtloze situatie.

Een douche in het voormalige huis van Adriss aan de Rudolf Dieselstraat Beeld Jakob van Vliet

"Ze worden zo gek dat ze zichzelf iets aandoen. Ik heb hier meerdere mensen meegemaakt die het niet hebben overleefd. Medische hulp krijgen we niet, we kunnen niet naar het ziekenhuis. Maar je moet wel doorzetten; als wij het niet doen, doet niemand het."

Op de foto is een douche te zien in het voormalige huis van Adriss aan de Rudolf Dieselstraat. Van Vliet: "Dat vond ik een heel mooi gegeven. Die oude douche zou ­gewoon gesloopt worden, maar gaf Adam een plek om zich te wassen."

Adam Adriss, asielzoeker en woordvoeder We Are Here Beeld Jakob van Vliet

De ontruiming van de panden aan de Rudolf Dieselstraat was een zware opgave voor Adriss en de andere leden van We Are Here. Het was die dag erg warm en alle spullen moesten met spoed uit de woningen worden gehaald.

Het maakte veel indruk op Van Vliet. "Je zag dat Adam voor het eerst helemaal kapot was, terwijl hij ­normaal altijd een glimlach op zijn gezicht heeft. Toen ik die dag terug naar huis ging, moest ik huilen. Ik vond het zo triest."

Adriss woont met zo'n dertig andere asielzoekers in het pand in Duivendrecht. Hij heeft een fiets en rijdt af en toe een rondje buiten het bedrijventerrein. Verder vult hij zijn dag voornamelijk met koffiedrinken met medebewoners.

Adriss is één keer buiten Nederland geweest, in ­Engeland, maar hij werd bijna direct teruggestuurd. "Niemand van ons heeft werk of gaat naar school, we kletsen wat of zijn bezig met de voorbereiding van demonstraties," zegt Adriss.

Omdat de We Are Hereleden weinig kleding hebben, zijn ze bijna de hele dag door aan het wassen - getuige het volle wasrek op de achtergrond.

Bijna de hele dag door zijn We Are Hereleden aan het wassen, omdat ze weinig kleding hebben Beeld Jakob van Vliet

Adriss belt regelmatig met zijn familie in Soedan. Ook steekt hij veel tijd in het ­onderhandelen met instanties, zoals de Dienst Terugkeer en Vertrek, die gaat over het wel of niet terugsturen van uitgeprocedeerde asielzoekers.

Van Vliet: "Ik hoorde Adam bellen in een taal waar ik niets van kon maken, maar van zijn gezicht kon ik aflezen dat het heel serieus was." Adriss: "Ik mis mijn familie ­vreselijk. Het doet pijn dat ik ze nooit kan zien.''

Adriss belt regelmatig met zijn familie in Soedan Beeld Jakob van Vliet

Sinds juli woont Adriss in een gekraakt pand op ­bedrijventerrein Entrada in
Duivendrecht. Veel spullen heeft hij niet. Hij slaapt op een matrasje op de grond en heeft een deken. Zijn bed maakt hij altijd netjes op, met de spullen die hij heeft.

Levensmiddelen krijgt hij voornamelijk van mensen die We Are Here steunen en spullen langsbrengen. Omdat hij in Nederland niet mag werken of ­studeren, ­verdient hij geen geld en is hij ­afhankelijk van deze giften.

Van Vliet nam zijn camera mee naar de ontruiming van de ­woningen aan de Rudolf Dieselstraat, maar hielp ook met het verhuizen van alle spullen.

"Ik stond daar en kón ­gewoon niet alleen maar fotograferen, ik voelde dat ik mee moest helpen," zegt hij. Na de ontruiming vestigden de ­leden van We Are Here zich in een kantoorpand in Amstelveen.

Dit was echter van korte duur; Adriss heeft zijn spullen moeten redden van de sloop. "Het is heel vervelend om nooit een thuis te hebben. Je kunt je op geen enkele plek settelen, want je weet dat het maar van korte duur is."

Adam Adriss slaapt op een matrasje op de grond Beeld Jakob van Vliet
Adam: 'Je kunt je op geen enkele plek settelen, want je weet dat het maar van korte duur is' Beeld Jakob van Vliet
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden