Plus Blikvangers

Tussentijd: vier enorme scherven met historische betekenis

De stad staat vol met kunst, van wereldvermaarde kunstenaars tot anonieme ­beeldhouwers. Wat zijn de verhalen achter deze beelden? Dit keer: Tussentijd.

Een van de vier sculpturen van Lester die eruitzien als scherven Beeld Carly Wollaert

Als je een ommetje maakt door het Funenpark, kun je zo over de restanten van een 17de-eeuws bolwerk wandelen. Deze uitbouw op de stadsmuur, waarop eens kanonnen en een molen stonden, valt niet op, want hij ligt onder het maaiveld. De vier forse sculpturen van Gabriel Lester die sinds 2012 verspreid staan door het stadspark, kun je daarentegen niet missen.

Lester had vroeger wel archeoloog willen worden; als kind stak hij graag nieuwsgierig een schep in de grond en vond hij stukjes aardewerk, altijd scherven. Die stukjes vormen zijn beeld van geschiedenis: fragmenten van een verhaal dat je nooit in zijn geheel kunt terug­halen.

Voor het Funenpark maakte hij daarom vier sculpturen die eruitzien als enorme scherven. Lester ziet het kunstwerk nog steeds als een van zijn meest geslaagde projecten in de openbare ruimte, omdat het qua schaal zijn omgeving aandurft. De sculpturen durven er te zijn.

Landkaarten
Alle scherven zijn aan de ene zijde effen zilverkleurig, aan de andere zijde bedekt met een patroon, zoals aardewerk aan de binnenkant glad kan zijn en aan de buitenkant ruw. Grafisch ontwerper Richard Niessen baseerde de patronen op landkaarten van het gebied. Naar het schijnt geven de patronen op schematische wijze weer hoe het gebied er in 1842, 1883, 1970 en 2010 uitzag, maar dat is vooral zichtbaar voor de kenner.

Tussentijd

Sinds 2010
Kunstenaar Gabriel Lester
Waar Funenpark

Volgens Lester vormen de scherven een sequentie; je zou ze kunnen zien als een aantal momenten, scènes of hoofdstukken. Als je van de Cruquiuskade richting de Frans de Wollantstraat loopt, begint het verhaal met een ruit­vormige sculptuur. Een brede scherf op een smal voetje, die zijn armen lijkt uit te spreiden alsof hij je welkom heet in het verhaal. De tweede scherf is al brutaler, steekt als een forse schots uit het gras.

Plaquette
De derde sculptuur is de climax van het verhaal te noemen. Op de grond geven bakstenen weer waar de wallen van het verdedigingswerk uit de 17de eeuw liggen. Hier vind je de punt van het bolwerk, ook wel saillant genoemd, die pas in 2000 door archeologen werd gelokaliseerd.

In een van de flanken ligt een plaquette met een kaart waarop de 26 bolwerken van Amsterdam zijn aangegeven, het is onderdeel van een wandelroute langs de voormalige stadswal. De plaquette zelf markeert Bolwerk Zeeburg/ Molen de Zon, het laatste bolwerk van Amsterdam, toen dit gebied nog een uithoek van de stad was. Lesters enorme sculptuur buigt zich als een golf over het oude bolwerk.

Bekijk het overzicht met alle blikvangers uit deze serie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.