Plus

Tulip Fever

Tulip Fever wordt nooit de verzengende liefdesfilm die het wil zijn. Wel fraai is het dynamische beeld van het Amsterdamse leven in de 17de eeuw. De gekte van de tulpenmanie komt uitstekend over.

Tulip Fever wordt nooit de verzengende liefdesfilm die het wil zijn. Beeld Tulip Fever
Tulip Fever wordt nooit de verzengende liefdesfilm die het wil zijn.Beeld Tulip Fever

Verboden liefdes doen het altijd goed in films. Begrijpelijk dus dat de Weinsteinbroers - die meer dan driehonderd (!) films en tv-drama's (co)produceerden - na de ­zeven Oscars voor Shakespeare in love op zoek gingen naar nog zo'n tragikomisch liefdesdrama.

Vijftien jaar na Shakespeare in love dachten de Weinsteins met de historische roman Tulip Fever van de Engelse schrijfster Deborah Moggach een tweede pot met goud te hebben gevonden. Ook in dit boek draait het om een geheime liefde in een ver verleden.

In Amsterdam trouwt in 1631 de rijke koopman Cornelis Sandvoort na de dood van zijn vrouw met de bloedmooie, veel jongere Sophia. De man is gelukkig met zijn trofeevrouw ('mijn beste investering'), maar Sophia niet met hem.

Verboden liefde
Als Cornelis een beroemde schilder, Jan van Loos, inhuurt om zich met zijn vrouw in een statusportret te vereeuwigen, slaat tussen de schilder en Sophia geen vonk, maar een steekvlam over.

Omdat een levenslange verboden liefde ook niet alles is, bedenken Jan en Sophia een krankzinnig plan om openlijk met elkaar te kunnen leven. Dat Jan al zijn geld in de tulpenbollenhandel belegt, blijkt geen slimme zet.

Terug naar het begin van deze eeuw, toen de Weinsteins het succesteam van Shakespeare In Love - scenarist Tom Stoppard en regisseur John Madden - wisten te strikken voor de verfilming van Tulip Fever.

Geen vuiltje aan de lucht, maar toen kort voor het draaien de Britse overheid een fiscale filmstimuleringsmaatregel afschafte, ging de stekker eruit. Pogingen in 2005 en 2011 om de boel weer op te starten mislukten, waarna het er in 2014 eindelijk toch nog van kwam met als liefdesstel Alicia Vikander (The Danish Girl en volgend jaar als Lara Croft in Tomb Raider) en Dane DeHaan (Valerian and the City of a Thousand Planets).

Bijrollen zijn er voor Judi Dench (altijd leuk) en Christoph Waltz. Regisseur John Madden had er geen zin meer in en werd vervangen door Justin Chadwick (The Other Boleyn Girl). Toen de film klaar was, lieten de Weinsteins hem nog bijna drie jaar op de plank liggen, maar eindelijk bereikt hij dan de bioscoop.

Bizar scenario
Eind goed al goed? Niet echt, want Tulip Fever wordt nooit de verzengende liefdesfilm die het wil zijn. Dat ligt vooral aan het bizarre scenario, dat pendelt tussen komedie, drama en klucht, waardoor de film nooit een consistente toon heeft.

Wel fraai is het dynamische beeld van het Amsterdamse leven in de 17de eeuw. De gekte van de tulpenmanie komt uitstekend over en klopt met de historische feiten: dat op het hoogtepunt van de speculatiedrift in 1636 iemand een tulpenbol ruilde voor een boerderij is niet verzonnen.

De parallel met onze tijd zal na de recente financiële crisis niemand ontgaan. Wie Amsterdamse locaties zoekt in Tulip Fever zal overigens worden teleurgesteld, want er is niets in Amsterdam gedraaid.

Tulip Fever

Regie Justin Chadwick
Met Alicia Vikander, Dane DeHaan
Te zien in City, Tuschinski, De Uitkijk, Studio K

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden