Trots op Türkiyem

''Waarom zou er niet nog een keer een wonder gebeuren?'' zegt Mehmet, bakker uit de Ferdinand Bolstraat, om vier uur 's middags. Hij kan bijna niet wachten tot het avond is. Tegen Zwitserland, Tsjechië en Kroatië ontsnapte Turkije in de laatste minuten telkens op miraculeuze wijze. Maar kleermaker Mustafa uit de Frans Halsstraat is sceptisch. ''We missen negen basisspelers. Arda, Nihat, Servet en Emre doen niet mee. Het wordt heel moeilijk.''

Bij koffiehuis Türkiyem in de Daniël Stalpertstraat wordt dan net een Turkse vlag bezorgd. ''Het is de laatste, alle vlaggen zijn uitverkocht,'' zegt de bezorger.

Denìz Asik, eigenaar van het koffiehuis, is blij met die ene vlag. Hij verwacht veel mensen voor Duitsland-Turkije en is ervan overtuigd dat de EK-successen Turkije goed doet.

''Politiek gaat het niet geweldig in Turkije, maar het voetbal brengt eenheid. Dat is belangrijk in een land dat niet zoveel te vieren heeft gehad.''

Een paar uur later zit Asik met zijn kleinkind Yunus (2) op schoot. In Bazel wordt afgetrapt, Jeroen Grueter schalt door het koffiehuis. Het licht gaat uit. ''Het EK is niet via Turkse zenders in Europa te ontvangen, dus doen we het zonder Turks commentaar, helaas,'' zegt Asiks schoonzoon Cengiz. ''Niemand verwacht meer iets van dit team. Dus als we vandaag gaan winnen, wordt het echt een gekkenhuis. Als je hartklachten hebt, moet je trouwens niet naar Turkije kijken. Tijdens de wedstrijd tegen Kroatië zijn vier mensen overleden aan een hartaanval.''

De stoeltjes staan dicht tegen elkaar aan, zo'n dertig mannen kijken naar het grote scherm. In de stilte is de spanning voelbaar. Turkije begint verrassend sterk, Duitsland heeft veel overtredingen nodig. Al snel moet de Zwitserse scheidsrechter het ontgelden. Slager Burhan (ook Ferdinand Bolstraat) en Asiks zwager Sezgin zijn het luidruchtigst. Ze roepen het hardst om een gele kaart bij elke Duitse overtreding.

Ook koffiemaker Hakki laat zich horen. ''Wat een vreselijk slechte scheidsrechter.'' De bal komt snoeihard op de Duitse lat, dertig gestaltes komen als één man omhoog.

Intussen gaat de barman vriendelijk rond met een zilveren blad vol glaasjes thee. Een enkeling drinkt bier, uit een flesje. ''Let op Boral, die speelt goed vandaag,'' zegt Asik. Nog geen drie minuten later springen de mannen weer op. De slager en de zwager slaan elkaar hard op de schouders. Ugur Boral heeft Turkije op voorsprong gezet: 1-0. Bakker Mehmet steekt beide handen in de lucht. Er wordt gedanst.

Maar het feest is van korte duur. Duitsland maakt gelijk. Schweinsteiger ontsnapt aan zijn bewaker. ''Dat is normaal ook helemaal geen verdediger,'' zegt Mehmet.

Dan is het rust en moet kleinkind Yunus naar bed. ''Ik ben trots,'' zegt bakker Mehmet. ''Voor mij zijn ze nu al kampioen. Alleen moet Altintop eerder schieten. Ik hoop dat coach Terim hem dat nu vertelt.'' Slager Burhan denkt er anders over. ''Waarom geeft die scheids geen gele kaarten? Lahm had er al twee moeten hebben.''

Na rust laat de harde kern van Türkiyem zich horen. Ook op het veld blijven de Turken de baas. Tot de oude keeper Rüstü een inschattingsfout maakt en Klose 2-1 binnen kan koppen. Het koffiehuis wordt stil. ''Een fout, een fout. Ik geloof er niet meer in,'' herhaalt Mehmet wel vijf keer. ''De wedstrijd is verkocht,'' roept een vriend van Mehmet.

En dan gebeurt toch het onmogelijke. Sentürk tikt de bal van dichtbij binnen, vlak voor de knuisten van Jens Lehmann: 2-2. Ongeloof. Geschreeuw. High fives en handen op schouders. Het koffiehuis kolkt, wordt even één geheel.

''Waarom zou Turkije het EK niet kunnen winnen?'' roept Mehmet. Nog voordat hij zijn zin heeft uitgesproken, scoort Philip Lahm 3-2. Kort daarna fluit de scheidsrechter af. Dan is het even stil. ''Onze keeper. Het was zijn fout. Maar ik ben trots op dit team. Niemand had dit verwacht.''

Hakki blijft boos op de scheidsrechter: ''Die man was zó partijdig, dat kan echt niet. Lahm had er allang uitgestuurd moeten zijn. En hij maakt de winnende! Wij moeten nooit meer mee doen aan een EK.'' Binnen een paar minuten is koffiehuis stil en leeg. Eigenaar Asik rommelt nog wat achter de bar. Hij is niet boos. ''Alleen op Rüstü, die maakte dé fout.'' Dan lacht hij relativerend. ''Dat is voetbal.'' (EDWIN SCHOON)

Ugur Boral (midden) scoort het eerste Turkse doelpunt tegen Duitsland in de halve finale. De eindstand is 3-2 voor Duitsland. Foto EPA/Daniel dal Zennaro Beeld
Ugur Boral (midden) scoort het eerste Turkse doelpunt tegen Duitsland in de halve finale. De eindstand is 3-2 voor Duitsland. Foto EPA/Daniel dal Zennaro
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden