Plus Interview

Troonswisseling in fuserend AMC: 'Wie zijn hier de baas eigenlijk?'

Hans Romijn (61) is de nieuwe bestuursvoorzitter van het AMC. In steekwoorden: 'Internist. Heel slim. Bedachtzaam. Gedecideerd als dat nodig is,' aldus zijn voorganger Marcel Levi (52). Een dubbelinterview.

Scheidend bestuursvoorzitter Marcel Levi (l) over opvolger Hans Romijn: 'Hij heeft geduld. Ik ben extreem ongeduldig en dat is niet altijd handig' Beeld Friso Keuris

De afkortingen waren het ergst. Marcel Levi (52) ziet zichzelf nog zitten aan de vergadertafel. Het was najaar 2010, Levi was de verse voorzitter van de Raad van Bestuur van het AMC, toch een hele pief, en werd getrakteerd op overlegjargon.

"Soms zat ik bij een vergadering en dan wist ik driekwart van de tijd niet eens waar het over ging omdat iedereen in afkortingen sprak. Ik vond het ook een beetje gênant om bij alles te vragen: wat is dit? Wat is dat?"

Inmiddels kan hij ze dromen, die afkortingen. Maar tot zijn stomme verbazing zat er vanochtend een nieuwe variant in zijn mailbox. Dit keer kwam die van zijn nieuwe werkgever.

Vanaf 2 januari is Levi de hoogste baas van het prestigieuze University College London Hospitals en iemand daar wilde weten of Levi 'G.C.' wilde worden.

'G.C.' zat nog niet in zijn repertoire. Of hij 'Golden Commander' wilde worden, iemand die is opgeleid om bij een ramp het crisiscentrum te bemensen. "Oh, dat wil ik wel."

Om kort te gaan: ook een ziekenhuisbaas heeft inwerktijd nodig.

Hans Romijn (61), vanaf donderdag de opvolger van Levi, vergadert om die reden al een tijdje met de top mee, hij heeft de begroting voor 2017 doorgespit, beheerst naar eigen zeggen het geneesmiddelendossier en zit al met VUmc-baas Wouter Bos aan tafel.

Romijn loopt al lang in het AMC mee. Hij begon er als internist in 1986, vertrok eind jaren negentig om hoogleraar te worden in Leiden, maar kwam zes jaar geleden terug als divisievoorzitter In- en Uitwendige Specialismen.

Hij geeft daar leiding aan honderden mensen en beheert een budget van 140 miljoen euro. Onder leiding van Romijn werden een grote reorganisatie en besparingen doorgevoerd. Kortom, Romijn kent de afkortingen al.

Levi: "Hans in trefwoorden: slim. Heel slim. Bedachtzaam. Gedecideerd als dat nodig is. Heel goedgehumeurd." Romijn zelf beschouwt bescheidenheid als een van zijn belangrijkste troeven.

Hoe bedoelt u dat?
Romijn: "Ik stel mezelf niet boven iemand anders. Leidinggeven, druk uitoefenen, dat kan ook vanuit een bescheiden positie. Dan zorg je dat mensen inzicht krijgen en vervolgens met je meegaan. Dat je een beslissing gezamenlijk kan dragen. Dat is het mooiste. Al lukt dat natuurlijk niet altijd."

Hoe bescheiden kun je zijn in onderhandelingen met farmaceuten en zorgverzekeraars?
"Ja, dan krijg je een andere dynamiek. Maar die onderhandelingen worden gedaan door AMC-mensen die daartoe geëquipeerd zijn."
Is er een eigenschap bij Hans Romijn die u bij uzelf zou willen zien?
Levi: "Geduld. Ik ben extreem ongeduldig en dat is niet altijd even handig."

Romijn: "Ja, maar jij kunt ongeduld in snelheid omzetten."

Romijn heeft een ingetogen karakter, wat, zo zeggen de mannen, past bij het leiderschap dat het AMC de komende jaren vraagt. Als de Autoriteit Consument & Markt de bestuurlijke fusie tussen AMC en VUmc goedkeurt, wat volgens verwachting komend jaar gebeurt, zullen binnen de ziekenhuizen grote verschuivingen worden ingezet.

Romijn: "Dat geeft onzekerheid. Als een verpleegafdeling naar een ander bouwdeel wordt overgeplaatst, denk je: dat is simpel, het zijn maar dertig mensen. Maar zo werkt het niet."

"We hebben het meegemaakt. Het geeft instabiliteit binnen zo'n team. Laat staan dat als je dat met een aantal teams tegelijk gaat doen. Of dat je een afdeling overhevelt naar de andere kant van de alliantie (VUmc). Maar dat gaat allemaal wel gebeuren. Dat zijn echt grote zaken, die we goed moeten begeleiden. Dat kost veel energie."

Hetzelfde geldt voor de renovatie van de torens met de verpleegafdelingen. Dat vraagt alle aandacht, vandaar dat Romijn de focus daarop legt en zich voorlopig minder zal roeren in medischmaatschappelijke discussies, wat we van Levi gewend zijn.

Zo heeft iedere bestuursvoorzitter zijn eigen worsteling. Levi's tijd aan de AMC-top werd gedomineerd door het in gang zetten van een fusie met VUmc. Andere problemen onder Levi's bewind: het rommelde op de KNO-afdeling waar artsen in opleiding klachten hadden over een 'onveilig opleidingsklimaat'.

Een andere pijnlijke geschiedenis is die rondom huisarts Tromp, die, onterecht, door de inspectie op non-actief was gesteld, nadat hij een terminaal zieke patiënt een ongebruikelijk hoge dosis morfine had gegeven.

Tromp pleegde in 2013 zelfmoord. Het was het AMC die het incident bij de inspectie had gemeld. Dat had nooit mogen gebeuren zonder eerst met Tromp zelf te praten, zo luidden de excuses van het ziekenhuis aan de weduwe.

Waar heeft u wakker van gelegen?
Levi: "Van incidenten lig ik niet wakker. Die gebeuren. Als er een dieper probleem onder ligt, is het anders. We hebben laatst op de afdeling urologie problemen gehad met arts-assistenten die ontevreden waren over de supervisie die ze kregen. Kan gebeuren. Waar ik dan wel mee zit: waarom hebben ze niet de gelegenheid genomen of gevoeld dat bij mij te melden? Dat zie ik wel als falen van mijzelf of van de organisatie."

Levi: 'Veel instanties willen wat over de fusie te zeggen hebben. Wat nu? Een brief van de caviabond?' Beeld Friso Keuris

En de fusie? Het duurt lang.
"Iedereen, tot aan de ministers toe, vond het een goed idee. Maar het gekke is: nu, vier jaar verder, gaan we nog steeds van instantie naar instantie. Dan denk ik: wie is hier nou eigenlijk de baas? Zijn dat de beleidsmakers, de gekozen politici, de mensen die er verstand van hebben of de bureaucraten?"

Het hele idee dat een fusie tussen ziekenhuizen een goed idee is, kantelt. Ook omdat uit onderzoeken blijkt dat zo'n fusie niks oplevert.
"Maar die onderzoeken gaan niet over ons, maar bijvoorbeeld over de fusie tussen twee streekziekenhuizen in Overijssel-Oost. Dat is een heel ander verhaal. Het is de gewoonste zaak van de wereld dat een ziekenhuis een chirurg 24 uur per dag paraat heeft, maar daar komen wij in onze tak van sport niet mee weg."

"De vaatchirurg, traumachirurg, buikchirurg en plastisch chirurg moeten er eigenlijk állemaal 24 uur per dag zijn. Dat trek je gewoon niet als één academisch ziekenhuis."

Daar komt het ongeduld dus om de hoek kijken.
"Ja, wie hebben we allemaal wel niet gehad: de verzekeraars, de banken, de NMA, de NZA en de ACM. Dan denk je dat je er bijna bent en dan ligt er ineens een brief van de CER op de mat die zegt: hohoho, wij willen er ook wat over zeggen. Wat nu? Volgende week een brief van de Nederlandse Vereniging van Huisvrouwen of de caviabond?"

Met kerst werkt u voor het laatst, maar dan in uw witte jas, als internist op de vloer.
"Die kerstdienst draai ik voor de 25ste keer. Daarna vertrek ik. Dan heb ik mooi tussen Kerstmis en Nieuwjaar de tijd om naar Londen te verhuizen. Dat zal vast gek zijn. Er werken hier duizenden mensen en ik kan met de hand op mijn hart zeggen dat ik zo de helft ken. In de maand december hebben ze een paar afscheidsrecepties gepland, nou, als je me vraagt: waar lig je wakker van? Dáárvan."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden