Plus

Transseksueel Inaya wil politiek asiel in Nederland

Transseksueel Inaya heeft in Nederland politiek asiel aangevraagd. In Pakistan wordt 'het derde geslacht' weliswaar wettelijk erkend, maar Inaya's conservatieve familie dreigt haar uit eerwraak te vermoorden.

Inaya in Islamabad tijdens een demonstratie tegen de moorden op transseksuelen. Beeld -
Inaya in Islamabad tijdens een demonstratie tegen de moorden op transseksuelen.Beeld -

Voor het gesloten hek van een Pakistaans 'blijf-van-mijn-lijfhuis' in Peshawar hangt een videocamera. Met de beelden probeert voorzitter Farzana Jan van de Trans Action Alliantie de politie te overtuigen van de gevaren die transseksuele vrouwen lopen.

Drie dagen geleden nog stonden er zwaarbewapende mannen op de stoep. De politie doet niets. "We hebben tientallen geweldszaken bij ze gemeld. Agenten sturen ons weg met het argument dat we geen bewijs hebben. De vrouwen zijn immers nog niet dood," zegt ze boos.

Prostitutie
Maar als er wel een transgender is vermoord, komt de politie evenmin in actie. Een week geleden bracht een familie een afvallige 'zoon' in een van de tribale gebieden buiten Peshawar om het leven.

Haar broers wisten haar in de duizend kilometer verderop gelegen miljoenenstad Karachi op te sporen. Ze sleepten haar mee naar huis, sloten haar op, schoren haar haren af en mishandelden haar. De volgende dag werd ze aan een ventilator opgehangen.

Farzana Jan schakelde de politie in. "Zelfmoord," verklaarden de ouders. De politie koos de kant van de familie. Bijna dagelijks wordt een transvrouw in het noordwesten aangevallen. De politie arresteert niet de daders, maar de transseksuelen. Ze moeten zich uitkleden om aan te tonen dat het mannen zijn.

Veel transvrouwen prostitueren zich om zichzelf in leven te houden; voor de politie genoeg reden om ze uit te lachen als ze zijn verkracht. Families die hun transseksuele kinderen willen vermoorden, kunnen zelfs een agent inhuren om de eerwraak uit te voeren.

"Welke Pathaan zou niet zijn zondige kind ombrengen? De politie behoort ook tot deze bevolkingsgroep," aldus Farzana Jan van Trans Action. Vorig jaar werden 51 transvrouwen in en rond Peshawar gedood, in 38 gevallen vanwege eerwraak.

Opgesloten zonder eten
De transseksueel Inaya, afkomstig uit de Swatvallei, is aan de eerwraak ontsnapt; ze vroeg drie weken geleden op Schiphol politiek asiel aan.

Zeven jaar wist zij uit handen van haar familie te blijven, tot een neef haar op het spoor kwam. Uit angst durfde ze de deur niet meer uit, kon ze niet meer slapen en eten.

Ze weet als de jirga - de familieraad - eenmaal de terdoodveroordeling heeft uitgesproken, die niet kan worden teruggedraaid. Ooit werd ze in de winter in een ijskoude kamer zonder dekens of eten opgesloten, met de bedoeling dat ze zou sterven. Ze bleef in leven dankzij de hulp van haar zusje. "Mijn vader zal niet rusten tot met mijn dood de eer van de familie is hersteld," zegt ze beslist.

Inaya verblijft nu in het asielzoekerscentrum in Hoogeveen, waar ze op de uitslag van haar asielverzoek wacht; ze hoopt dat de Nederlandse regering niet als argument aanvoert dat Pakistan transseksuelen beschermt. Volgens een wet uit 2009 behoren transseksuelen tot het derde geslacht en zijn ze als zodanig stemgerechtigd. Ze mogen 'het derde geslacht' zelfs in hun paspoort laten opnemen, maar daarmee verliezen ze wel het recht op een erfenis.

Maar een officiële erkenning van de overheid biedt geen bescherming; de Pathanen hebben hun eigen tribale cultuur waarin ze volgens hun vastgestelde waarden en normen leven.

Ook de strenggelovige moellahs, geestelijken, beschouwen transseksualiteit als haram, verboden.

"Wat heb je aan wetten als de lokale cultuur en de religie deze vrouwen als zondaars afdoet?" zegt Qamar Naseem van de belangenbehartigingsorganisatie Blue Veins. "Iedere Pathaanse familie met een transvrouw voelt zich door hun 'zoon' belachelijk gemaakt omdat die lipstick opsmeert, lang haar laat groeien en vrouwenkleding draagt."

Aangerand door de politie

Het blijf-van-mijn-lijfhuis in Peshawar is ook al enige maanden de schuilplaats voor Suhana. Ze is elf jaar op de vlucht voor haar familie en heeft geen identiteitskaart - die kun je enkel met de handtekening van je vader aanvragen. Haar echte leeftijd weet ze niet. Ze zou graag net als Inaya naar het buitenland willen voor politiek asiel, maar hoe komt ze zonder geld en papieren het land uit?

Ze voelt zich hier ook niet veilig; het huis staat in een sloppenwijk waar criminelen en de maffia heersen. Vorig jaar schoten die de jonge transactivist Alisha met 8 kogels dood. "Toen een van de daders de moord aan de rechter bekende, adviseerde die hem zijn verklaring in te trekken," zegt Naseem.

De broer van Suhana heeft van de eerwraak op 'zijn broertje' zijn levenswerk gemaakt. "Hij had een goed betaalde baan in Saoedi-Arabië. Hij keert pas terug als hij de eer van de familie heeft gewroken. Maar dan ben ik dus dood," zegt Suhana.

"Ik leef bij de dag. Elke avond denk ik: vandaag heb ik het weer gered." Toch gaat ze soms de deur uit om geld te verdienen als danseres op mannenavonden. Waar vrouwen vaak seksueel worden belaagd.

"Ooit deed ik aangifte daarvan bij de politie. Een hoge functionaris greep me op het bureau bij mijn borsten. Hij zei dat ik het lekker moest vinden en hem gratis seks moest geven."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden