Review

Transformers: dark of the moon 3D **

null Beeld

Regie: Michael Bay
Met: Shia LaBeouf, Tyrese Gibson, Rosie Huntington-Whiteley, Frances McDormand, Josh Duhamel

Hoewel Hollywood op de internationale markt nog steeds goede zaken doet met de 3D-versies van animatie- en spektakelfilms, blijkt het enthousiasme van het Amerikaanse publiek voor de techniek dit jaar aanzienlijk te zijn geslonken.

Pleitbezorgers van de derde dimensie hopen dat nieuwe 3D-films van Martin Scorsese en Steven Spielberg het tij later dit jaar zullen keren, maar zetten nu al hoog in op Michael Bay's Transformers: dark of the moon, dat sceptici de mond moet snoeren.

De regisseur behoorde zelf tot die laatste categorie, en deed 3D een paar jaar geleden nog af als een gimmick. Zijn kenmerkende, chaotische mitrailleurmontage is onverenigbaar met de beperkingen van het 3D-procedé, en als Bay's bekering iets goeds heeft opgeleverd, dan is het de zelfbeheersing die hij in de spektakelscènes aan de dag legt. Zijn derde Transformers-film is opnieuw een oorverdovende uitputtingslag van 2,5 uur, maar de destructie is inzichtelijker dan bij de voorgangers.

Bay richt zich als vanouds nadrukkelijk tot een jongenspubliek, met snelle auto's, kolossale robots, noeste kerels, puberale grapjes en een prominente rol voor lingeriemodel Rosie Huntington-Whiteley. Met held Shia LaBeouf raakt de vervangster van Megan Fox betrokken bij de pogingen van de wrede Decepticons om de aarde te plunderen en hun vete met de mensvriendelijke Autobots voorgoed te beslechten.

Scenarioschrijver Ehren Kruger haakt in op de trend om de recente geschiedenis te herschrijven, maar zijn complot rond de Apollomaanlanding en de kernramp van Tsjernobyl pakt minder amusant uit dan de manier waarop X-men: first class met de Cubaanse raketcrisis aan de haal ging. Bay is als gebruikelijk minder in plot dan in spektakel geïnteresseerd, en op dat laatste vlak haalt hij bij de finale veldslag in Chicago alles uit de kast.

De sloop van de metropool laat anderhalf uur op zich wachten. Het lange voorspel voegt op het dramatische vlak niets toe aan de film, die het vooral van stilistisch spierballenvertoon moet hebben. Bay deed er gezien de lengte verstandig aan het loepzuivere 3D-systeem van James 'Avatar' Cameron te hanteren, maar nieuwe zieltjes zal de 3D-parochie er niet mee winnen.

De achterban van Bay komt echter niets te kort, want Transformers: dark of the moon biedt precies wat er van verwacht kan worden. Het is meer van hetzelfde, met of zonder bril. (Bart van der Put)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden