Column

Tofik

Theodor Holman

We kennen de GroenLinkser. Althans, de ideale GroenLinkser. Dat was Femke Halsema. Het leed in de wereld bestreed ze met een goed gevuld Louis Vuittontasje aan de arm, en als ze weer eens een waterig marxistisch-leninistisch cliché te berde bracht, hoorde je altijd die hete opperdoes in haar keel. Bekakt en toch betrokken.
Het witte-wijn-met-Spa-en- ijs-links, kortom.

Toen kwam Jolande Sap, die - dat kon je zien - echt in al die praatjes geloofde, maar snel wijzer werd.

En nu krijgen we een GroenLinkscoup van Tofik Dibi.

Tofik Dibi - elke beschrijving van hem zou als politiek incorrect kunnen worden opgevat; dus die laat ik maar na - is inderdaad de lovebaby van Femke als moeder en de rest van de partij als vader. Een multicultureel hebbedingetje.

En dat is ook zijn grote nadeel. Hij is de duurzame luiers misschien ontgroeid, maar hij is zo'n knulletje.

Ik bedoel: persoonlijk denk ik bij politieke leiders aan Winston Churchill, John Kennedy of Charles de Gaulle. En ik weet wel dat Nederland staatslieden van dat kaliber nooit heeft voortgebracht, maar dan moeten Nederlandse politici toch ten minste streven naar de allure van een Willem Drees, een Joop den Uyl, een Frits Bolkestein of een Hans van Mierlo. Tofik heeft de allure van de vierde jongen die je op het schoolplein in je voetbalelftal kiest. Zo'n jongen van wie je niet eens weet of hij wel kan voetballen. ('Je speelt de bal dus meteen naar mij, begrijp je dat, Tofik?')

Ik weet echt niets over hem. Niet eens een leuke roddel. Is hij homo? (Dat denk ik steeds.) Of heeft ie een leuk vriendinnetje? Is hij belijdend moslim, of niet? Geen idee.

Dat doet er ook niet toe, maar toch. Over Paul Rosenmöller en Femke gonsde het altijd van de hete gossip en over Jolande begon die ook al goed los te komen. Maar over Tofik kan ik niet meer vertellen dan dat ik hem vaak onbeholpen heb zien keten en stoeien met Rutger van GeenStijl, die zo'n partijtje robbedoezen altijd gemakkelijk won.
En nu wil Tofik leider zijn.

Ach jochie toch, niet doen! Dat doet au, echt waar. En dan worden mamma en pappa boos.

Maar ja, dat wil Tofik juist, dat begrijp ik wel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden