Tijdperk Armstrong is ten einde

Lance Armstrong tijdens de achtste etappe van de Tour de France. Foto AFP, 11 juli 2010

MORZINE - De laatste Tour de France van Lance Armstrong is nu al een Tour te veel voor de 38-jarige Amerikaan. Al in de eerste echte bergetappe naar Avoriaz viel de zevenvoudige Tourwinnaar van zijn voetstuk. Hij finishte op 11.45 minuten van ritwinnaar Andy Schleck.

De conclusie is een pijnlijke, maar de Armstrong van 2010 is geen schim meer van de renner die het peloton van 1999 tot 2005 zijn wil oplegde. Sterker: de manier waarop de Texaan zich gistermiddag naar de slachtbank liet leiden, doet vermoeden dat Armstrong minder sterk in zijn schoenen staat dan bij zijn rentree in de Tour in 2009.

Baarde Armstrong vorig jaar opzien door, na een afwezigheid van drie jaar, beslag te leggen op de derde plek in het eindklassement, in zijn laatste Tour resteert er na de eerste echte confrontatie tussen de favorieten slechts één conclusie: het tijdperk Armstrong is ten einde.

Verkeerde plek


Op weg naar Avoriaz rees de vraag waar de koele, berekenende kampioen van weleer is gebleven. De Armstrong die in zijn hoogtijdagen alles, maar dan ook alles in de hand had, was in de eerste Alpenrit een karikatuur van zichzelf. De drie valpartijen waarbij de Amerikaan betrokken was, gelden nauwelijks als een verzachtende omstandigheid.

Al voor de eerste beklimming, de Col de la Ramaz, was Armstrong twee keer schlemielig tegen het asfalt gegaan op een manier die hem in zijn beste dagen nooit overkomen zou zijn. Alsof de frisse, heldere kampioen van weleer in zijn nadagen altijd op de verkeerde plek rijdt.

Ook in de kasseienrit naar Arenberg verloor Armstrong al tijd door een valpartij. Wat toen nog op pech leek, kreeg op weg naar Avoriaz een andere dimensie. Armstrong is lang niet meer zo goed als hijzelf en zijn ploegleider Johan Bruyneel wilden doen geloven. Hetzelfde geldt voor zijn Radioshack-ploeg die gisteren, op Levi Leipheimer na, volledig door het ijs zakte. Het demasqué van Armstrong vertoont gelijkenissen met de laatste Tour van Miguel Induraín in 1996. Na vijf opeenvolgende eindzeges werd de Spanjaard op de beklimming Les Arcs geconfronteerd met zijn eigen grenzen.

Reputatieschade


Het medelijden dat de lijdende Induraín destijds opriep, gold in de eerste Alpenrit voor Armstrong. Na de finish erkende Armstrong dat het na zijn val van kwaad tot erger ging. Geen spoor meer van de strijdbare, uitgekookte kampioen van weleer. Armstrong verklaarde dat hij de komende weken wil genieten van zijn laatste Tour. Maar als hij vandaag op de rustdag eerlijk is tegen zichzelf, zal hij moeten constateren dat elke trap die hij nog geeft, er een te veel is. Armstrong heeft in het peloton niks meer te winnen, alleen te verliezen. Nadat hij zijn eerste carrière in 2005 in schoonheid beëindigde, dreigt zijn tweede zit in het peloton te eindigen in een treurmars.

Naast het sportieve drama dat zich op weg naar Avoriaz aftekende, dreigt voor Armstrong nog meer reputatieschade. Het Amerikaans gerecht doet onderzoek naar de dopingbeschuldigingen van Armstrongs voormalige ploegmaat Floyd Landis. UCI-voorzitter Pat McQuaid verklaarde het afgelopen weekeinde dat de UCI een eventuele sanctie zal overnemen.

Of de straf die hem mogelijk boven het hoofd hangt mede oorzaak is van zijn teleurstellende optreden in de Tour? Niemand die het weet, behalve Armstrong zelf. Eén ding is wel duidelijk. Het mistgordijn dat de Amerikaan vóór de Tour legde - Armstrong ploeg gaf in tegenstelling tot andere teams geen persconferentie in Rotterdam - is gisteren opgetrokken. Armstrong zal de Tour nooit meer winnen. (PATRICK DELAIT)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden