Reportage

Tijdens het intieme Prinsengrachtconcert is Amsterdam op z'n fraaist

De 35e editie van het Prinsengrachtconcert trok zaterdagavond weer duizenden bezoekers. Die belangstelling is geenszins onterecht.

De Prinsengracht stroomt vol. Beeld anp

Pulitzer Hotel
De gelukkigste man tijdens de 35e editie van het Prinsengrachtconcert was zaterdag zonder twijfel Alex van Gastel. De general manager van het Pulitzer Hotel zag alle genodigden, zo'n duizend, zich vanaf de ingang aan de Keizersgracht door zijn hotel manoeuvreren om het beste plekje aan de Prinsengracht te bemachtigen. Achttien weken lang was het Pulitzer Hotel aan verbouwing onderhevig en beperkt toegankelijk geweest, maar sinds maandag was het weer volledig geopend.

Van Gastel vervult ook een functie in het bestuur van Stichting Prinsengrachtconcert en was zelf toe aan zijn zevende editie. "Ja, vanavond mogen we even genieten. Het blijft een bijzondere avond, elk jaar weer. En natuurlijk is het fijn dat al deze mensen even door het gerenoveerde Pulitzer Hotel lopen," zei hij voor aanvang met een knipoog.

Beeld anp

Plekje bemachtigen
Het hotel was zo goed als volgeboekt, een aantal gasten had zelfs speciaal weken van tevoren gereserveerd om een kamer met balkon - en dus uitzicht op het podium - te bemachtigen. Omwonenden waren ook spekkoper: elk balkonnetje, raamkozijn en dakterras was gevuld. 's Middags had al het Kinderprinsengrachtconcert plaatsgevonden, waarbij jong klassiek talent centraal stond: de 11-jarige harpiste Merle van der Lijke, de 13-jarige cellist Joaquin de la Cruz en de 12-jarige klarinettiste Nynke Dijkstra vulden het podium.

Selfiënde BN'ers

Was het toen nog betrekkelijk rustig, 's avonds stroomde de Prinsengracht meer dan vol. Een uiterst merkwaardige mengeling van mensen, verdeeld over sloepjes en de kade.

Een flink aantal bobo's dat gaandeweg ergens behoorlijk in zichzelf is gaan geloven, maar ook families, ministers, staatsecretarissen, selfiënde BN'ers, hoogblonde kinderen in zwemvesten, overhemden met meer aandacht voor de fles Moët dan voor het concert, tv-productieteams en ware liefhebbers van klassieke muziek. Voor niet-genodigden was plek achter de dranghekken - gratis, maar voor een goede plaats moest je wel op tijd komen. De sfeer lijdt er niet onder, die is intiem.

Ploeterende cameraploegen
Ze kregen allen een feilloos concert voorgeschoteld. Bij het voorprogramma van de talentvolle Nederlandse violist Mathieu van Bellen - die vorig jaar de Grachtenfestivalprijs voor jonge musicus die aan het begin staat van een veelbelovende carrière in ontvangst nam - ging alles nog in totale ontspanning, toen de live-uitzending van Avrotros rond 21.20 uur op het punt van beginnen stond, renden de eerste cameraploegen koortsachtig over de aangelegde steigers. Tv is immers heilig.

Beeld anp
Beeld anp

Het weer zat de organisatie zeker niet tegen. Kwam het vrijdagavond nog met bakken uit de lucht, zaterdagavond was het strak blauw en werd de Westertoren, nog voordat hij door kunstlicht in de spotlight werd gezet, in vol glorie uitgelicht door de zon.

Ann Hallenberg
De Zweedse mezzosopraan en absoluut hoofdprogramma Ann Hallenberg was vooraf in het programmaboekje al groots aangekondigd door presentator Hans van den Boom. "Ze zal ons vanavond laten horen dat ze in staat is virtuoos te zingen en ook haar vriendelijke, zachtaardige kant te laten horen."

Live deed hij er nog een schepje bovenop: "Ann Hallenberg houdt van Amsterdam. Het wordt een mooie avond." Geen woord gelogen van de prettige presentator, die tussen zijn stand-upjes volledige aria's meeneuriede wanneer de opnameleider het draaiboek met hem doornam.

Onder begeleiding van het internationale ensemble Il Pomo d'Oro zong Hallenberg onder meer werk van Vivaldi, Bach en Händel. Af en toe zachtjes onderbroken door een ploppende kurk of een omvallend glas, uiteraard.

Andreaskruizen
Toch gaat het publiek bij het Prinsengracht traditioneel pas op de banken bij het inzetten van het sluitstuk Aan de Amsterdamse grachten. Daar vormde dit jaar geen uitzondering op. Toen Hallenberg in haar beste Nederlands het lied inzette met countertenoor Maarten Engeltjes werden vlaggen met Andreaskruizen tevoorschijn gehaald, armen gingen om schouders en kelen werden geschraapt.

Met die uitgelichte lindebomen, tientallen schemerlampjes, een gracht vol sloepjes, de omringende grachtenpanden en de Westertoren in vol ornaat, is het dan inderdaad een bijzondere zomeravond. En als er dan een kritische noot geplaatst moet worden: de twee panden tegenover het podium zijn werkelijk de twee lelijkste panden van de gracht. Al zal zelfs de meest oplettende tv-kijker ze nooit gezien hebben. Ann Hallenberg zag ze wel. Ze haalde er geen noot minder om.

Beeld anp
Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden