Festival

Thuiskomen op Wave Festival

Dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Op basis daarvan wordt een algemeen oordeel gevormd. Vandaag: Wave Festival, dat gisteren in het Paviljoen van 't Twiske georganiseerd werd.

Mensen
Met zo'n 2000 bezoekers kan Wave met een gerust hart een klein festival genoemd worden. Het lijkt dan ook meer op een buurtfeestje waar iedereen elkaar kent. En dat is anders dan wat je bij veel Amsterdamse festivals ziet, waar prestige het belangrijkst lijkt te zijn. Hier geen neuzen in de wind of arrogante blikken, maar dikke knuffels en kushandjes. Mocht je nou niemand kennen op dit feest, dan hoef je absoluut niet bang te zijn dat je buiten de boot valt. Contact is makkelijk gemaakt en iedereen is in voor en uit op een praatje.

De sfeer is open. Het lijkt op de backstageruimte van een festival, zonder het festival. Ook de kleding van de bezoekers lijkt niet per se afgestemd op een festival. Een meisje vertelt dat ze haar slobbertrui heeft aangetrokken, omdat ze daar zin in had. Dat lijkt het festival perfect te omschrijven: lekker doen waar je zelf zin in hebt. En met een kleine 2000 man lukt dat uitstekend zonder dat er vervelende situaties ontstaan. Opvallend tussen de relaxte sfeer van de bezoekers zijn de beveiligers, die opvallend hard op zoek zijn naar drugsgebruikers. Mensen worden uit wc's gehaald, steekproefsgewijs nog een keer gefouilleerd en van het festivalterrein gezet. Een erg harde hand op een festival waar het samen zijn de boventoon voert.

Eten en drinken
Een aangename verrassing is de muntprijs. Waar je op andere festivals tegenwoordig makkelijk 2,70 euro neerlegt voor een muntje, betaal je hier 2,50 euro. Dat lijkt niet zoveel uit te maken, maar over een hele dag eten en drinken kan je voordeel snel oplopen. Ook de eetprijzen zijn verrassend laag. Je betaalt voor een broodje kaas 3,75 euro (1,5 munt) en de lekkere 'Twiske burgers' worden verkocht voor vijf euro.

Aan iedereen lijkt ook gedacht te zijn: van patat tot vegetarische salade, het staat op de menukaart. Wel is jammer dat er maar één plaats is waar je eten kunt halen: een klein loket naast de bar. Soms zijn er lange rijen, maar nooit lijken de mensen ongeduldig te worden. Er wordt vrolijk met de zoveelste bekende gekletst, terwijl de koks goed hun best doen iedereen zo snel mogelijk van eten te voorzien.

Aankleding
De twee kleine podia die in 't Paviljoen van 't Twiske staan, zijn versierd als tipi en hutje met strodak. Het maakt de sfeer intiem, precies waar de organisatie met deze kleine opstelling naar op zoek was. Er waren plannen om een derde podium erbij te zetten, maar om te voorkomen dat het te massaal werd is het bij twee gebleven. En dat is precies goed. Nergens is het duwen op de dansvloer, maar er zijn ook geen lege vlakken en iedereen geeft elkaar de ruimte voor wat vrolijke pasjes.

Mocht je even geen zin hebben om te dansen, dan is er genoeg plek op het steigertje om even te chillen. Ook op de grote banken die bij het tipi podium neergezet zijn is het gezellig druk, mensen hangen over elkaar heen en praten over het weer en de vakantieplannen. Ondanks dat er genoeg regen was voorspeld, kwam deze alleen even aan het begin en later pas op de terugweg naar huis naar beneden. En dat was maar goed ook: de organisatie had er geen rekening mee gehouden dat er een stortbui naar beneden zou kunnen komen, afgezien van poncho's. Gelukkig bleef het droog, want het grasveld waarop gedanst werd, zag er niet echt regenbestendig uit.

Muziek
De line-up heeft niet direct een naam die in het oog springt voor de gemiddelde festivalganger, maar de kenners lijken goed uit de voeten te kunnen met de housemuziek die te horen is. Mooi is te zien dat de dj's ruim de tijd krijgen voor hun set (bijna allemaal draaien ze twee uur) en dat ze zelf het hardst staan los te gaan achter de draaitafel.

Als de schemer begint in te vallen, lijkt de muziek een belangrijkere rol te gaan spelen. Waar er eerst nog veel gechilld werd, verzamelt nu bijna iedereen zich op een van de twee dansvloeren om nog even los te gaan tijdens Fred P of I-F. Na de laatste noten sterft de muziek langzaam weg tussen de bomen van 't Twiske. Niemand schreeuwt om meer, maar geeft z'n buurman een dikke knuffel en verlaat vredig het terrein. Het is typerend voor de sfeer van de gehele dag.

Algemeen oordeel
De 2000 man die zich in 't Twiske hadden verzameld, kwamen soms meer voor de gezelligheid dan voor de muziek. Er werd op een hele relaxte manier met elkaar omgegaan, en zelfs als je niemand kende op het 'ons-kent-ons-feestje', voelde je je al snel thuis door de openheid van de bezoekers.

De sfeer van ouwe-jongens-krentenbrood was duidelijk voelbaar en droeg bij aan de goede sfeer. Door het festival klein te houden, slaagde de organisatie erin om de intimiteit te behouden waar het festival om bekend staat. En ook al speelde de muziek voor velen niet de grootste rol, de dj's hadden lol achter de draaitafels en de dansvloer was goed gevuld, maar nooit was het duwen of trekken. Van deze relaxte sfeer kunnen veel festivals nog wat leren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden