Thuiseten: zeewier verveelt nooit

We moeten niet denken dat Agnes van Dijk een rigide macrobioot is. Ze eet alleen wat goed voelt. En zeewier heeft nu eenmaal alles van nature.

Agnes vanDijk doet elke dag wel iets met zeewier.Beeld Marc Driessen

Wie: Agnes van Dijk (49), zeewiervrouw. Zoon Manglesh (10).
www.alguesatlantica.com
Waar: Korte Blekersstraat

We eten bij de Zeewiervrouw. Als kind hield ze al niet van gangbare smaken. Dat wil zeggen: van het vlees en de doorgekookte groenten die haar vader wilde. Het meest exotische eten dat haar moeder maakte, was rijst met kip en tomatensaus. Paprika en champignons hadden ze nog niet in Zeist. Toen ze op haar veertiende in een kruidenwinkel kwam te werken, ging er een wereld voor haar open. Ze dacht: Als ik wil, kan ik vegetariër worden. Dan ben ik in één keer van dat vlees af.

In Amsterdam ontdekte ze de macrobiotiek en het zeewier. Maar we moeten niet denken dat ze een rigide macrobioot is. Als ze zin heeft in vlees of suiker, eet ze dat gewoon. Ze eet alleen wat goed voelt.

In zeewier zit alles van nature; vitamines, mineralen. Met zeewier heb je geen behoefte meer aan kaas.

Ze heeft altijd in natuurvoedingswinkel De Weegschaal gewerkt. Daar verkocht ze gedroogd Japanse zeewier, maar ook verse. Met een recept erbij, want mensen hadden geen idee wat ze ermee kunnen.

De laatste jaren heeft Agnes met een partner een zeewierbedrijf en maken ze zeewierspreads, tapenades en dressings, die iedereen lust. Op basis van nori, dulse, zeesla en wakame, afkomstig van een Bretonse zeeboerderij en Israëlische zilte velden. Ze volgt de Nederlandse experimenten met duurzame zeewierteelt met grote interesse. Het zou wel eens een oplossing kunnen zijn in het dreigende tekort aan landbouwgrond. Hoewel zeewier als voedsel van de toekomst steeds meer aandacht krijgt, blijven de mensen huiverig. Het blijft pionieren.

Ook thuis doet ze elke dag wel iets met zeewier. Ze krijgt dagelijks ongeveer tweehonderd gram binnen. Het verveelt nooit. Laatst heeft ze er eens marsepein mee gemaakt. Het gaat heel goed samen met groenten; brengt de smaak naar voren. Het is het een heel goeie combinatie met bloemkool en met de tuinbonen uit de schooltuin van haar zoon Manglesh. Die is niet zo dol zeewier. Vroeger smeerde hij het onbekommerd op zijn brood. Vroeger bakten ze samen taarten, maar nu is hij liever met z'n vrienden.

Nu blijkt dat hij van cola houdt en een echte vleeseter is, net als zijn grootvader. Dus koopt ze vlees voor hem, maar dan goed vlees.

'Toch eet hij nog steeds zeewier. Alleen heeft hij het niet altijd door.'

Tuinbonen met zeewier

Ingrediënten: 1 kilo tuinbonen in de dop, 100 g jonge wakame in zout
(te koop in Natuurvoedingswinkels en bij Marqt), 1 teen knoflook
(gehakt), olijfolie.

Recept: Dop de bonen en kook ze niet te gaar. Spoel het zeewier twee keer goed zodat het zout verdwenen is. Knijp het zeewier droog. Snijd de nerf eruit en hak het zeewier grof. Bak de knoflook heel even in een beetje olijfolie. Roerbak de wakame mee. Laat de tuinbonen uitlekken en meng ze met de wakame. Serveer met bv risotto en een salade.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden