Thuiseten: In de ban van honing

Als liefdevolle ouders zorgen Peter en Plu voor hun bijenvolk. Sinds ze imker zijn, is het honing wat de klok staat. Lekker door de taart en in de kip.

Of het goed gaat met hun bijtjes, dat moeten Peter en Plu nog even afwachten. Beeld Dingena Mol / www.dmolfotografie.nl
Of het goed gaat met hun bijtjes, dat moeten Peter en Plu nog even afwachten.Beeld Dingena Mol / www.dmolfotografie.nl

Wie: Plu de Hart projectmanager en Peter Krueger, vormgever
Waar: Uiterwaardenstraat
www.foodcoop.nl

Zouden de bijenvolken van Peter en Plu nog leven? Meestal moet je in maart al een blik in de bijenkast kunnen werpen, maar het is nog veel te koud. Het is dus afwachten of de mysterieuze bijenverdwijnziekte, net als vorig jaar, heeft toegeslagen. Plu legt zo nu en dan een oor tegen de kast.

Nog maar twee jaar geleden deden ze een imkercursus en nu hebben ze al een paar vergaande biologische experimenten lopen - zonder bestrijdingsmiddelen tegen de verschrikkelijke varroamijt. Peter en Plu slingeren de honing niet in het najaar, maar in het voorjaar. Zodoende overwinteren de bijen met hun eigen honing, in plaats van met het suikerwater dat veel imkers hun bijen te eten geven. Ook gebruiken ze geen kant-en-klare wasramen. De bijen van Peter en Plu moeten hun eigen raat maken, en het zou wel eens zo kunnen zijn dat daar zoveel energie en warmte bij vrijkomen, dat de varroamijt er vanzelf aan bezwijkt. Maar dat moet allemaal nog blijken.

Aanvankelijk ging het Peter en Plu vooral om de bijen en niet zozeer om de honing, maar inmiddels heeft Plu zich laten opleiden tot honingkeurmeester. Als ze iets doet, wil ze het ook goed doen.

Eindeloos heeft ze honingen geproefd en geroken. Nu gebruikt ze geen kristalsuiker meer, maar heeft ze wel zes soorten honing in huis. Het gaat in de thee, op de boterham, door de taart en ook bij de kip. En elke honing is weer anders! Moeten we deze heel lichte acaciahoning eens proeven. Heel anders dan die biodynamische zware honing van Imkerij De zwarte Bij uit Renkum. Dat is toch wel de grand cru onder de honingen. Die vind je niet in de supermarkt. Daar vind je alleen menghoningen, waar de pollen zijn uitgezeefd. Zelfs met de microscoop is niet te achterhalen uit welke landen die honingen komen, laat staan welke bestrijdingsmiddelen die landen gedogen.

Het is de reden dat Plu en Peter, naast hun werk, bezig zijn een voedselcoöperatie op te zetten. Ze doen, met andere consumenten, direct inkopen bij de producent. Het vlees komt van een boer uit de buurt, de slachter verwerkt het vlees van kop tot staart. De groente komt van telers uit de buurt. De olijfolie komt uit Italië, maar niet in dure flessen. Bij de voedsel­coöperatie hoeven ze geen winst te maken. Daardoor kunnen ook mensen met smalle beurzen lid worden, hoopt Peter. 'Samen werken, eerlijk delen, dat idee.'

Gemarineerde kip met honing

Ingrediënten: 3 grote kippenpoten, voor de marinade: 2/3 flinke el honing, 2 el sambal oelek, 2 el garam masala, 3 tl kurkuma, 3 tl mosterdzaad of zaanse mosterd, peper (uit de molen wit/zwart/rood), sap van 2 limoenen, geraspte schil van 1 limoen.

Bereidingswijze: Meng de ingrediënten voor de marinade. Prik wat gaatjes in de kippenpoten. Besmeer ze met de marinade en zet 12 tot 24 uur in een gesloten bak in de koelkast om in te trekken. Zo nu en dan keren. Doe het vlees in een ovenschaal en zet in een op 180 graden voorverwarmde oven. Zo nu en dan met vet en marinade bedruipen. Kijk na vijftig minuten of de kip gaar is. Laat zonodig nog 15 minuten op 100 graden nagaren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden