Column

Thomas & Paul zongen over werelden die eeuwig ver weg leken

Johan Fretz is in 2010 afgestudeerd aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie en is schrijver en cabaretier. Elke donderdag staat zijn column in Het Parool.

Cabaretier, schrijver en Parool-columnist Johan Fretz Beeld Floris Lok

Bij Matthijs van Nieuwkerk aan tafel kwam het hoge woord eruit: Acda & De Munnik gaan ermee stoppen. Thomas & Paul, mijn jeugd­helden. 'Niet of nooit geweest' was het eerste singletje dat ik van mijn eigen geld kocht. Omdat ik verder geen cd's had, was het in de zomer van 1998 het enige plaatje dat ik draaide.

Thomas & Paul zongen over werelden die voor mij eeuwig ver weg leken: Amsterdam, grootse, meeslepende liefdes waar je aan onderdoor ging, het leven als een zwerver, zonder koffers naar Parijs, 'zwerf' on'.

Maar het blijft niet zoals het is. Vorig jaar zat ik in een tram en hoorde ik een meisje van veertien tegen haar vriendin zeggen: 'Ik vind Acda & De Munnik echt stom, hun doen echt Nick & Simon na, maar zijn vet veel ouder!'

Andere tijden. Wat ik me altijd zal blijven herinneren, is het concert dat het duo een paar jaar geleden gaf in het Concertgebouw met het Metropole Orkest. Strak in het pak kondigde Thomas het nummer 'Dag Esmee' aan.

Hij vertelde dat hij het lied al tien jaar niet meer had gezongen en schaamde zich een beetje tegenover het orkest, want 'het eerste akkoord bestaat niet, het tweede akkoord bestaat wel, maar speel je niet zo, het derde akkoord is helemaal een ramp en het vierde kan wel, maar in een ander liedje... Kortom, ik zet 'm zelf in en dan komen zij er later bij als ik vijf coupletten vernacheld heb'.

Toen begon hij en ik schoot meteen vol. Omdat ik opeens besefte dat die man van over de veertig die daar stond, toen hij dat lied schreef een jongen was voor wie alles nog moest beginnen. Nu stond hij daar met zijn grijze haardos op de heilige grond van het Concertgebouw. Ver ­gekomen.

'Denk je soms dat het zo simpel is: vier jaar studeren en dan achter duizend artiesten te staan. Sta nog steeds onderaan.'

Aan de tafel van DWDD vertelden de twee dat hun afscheidstournee zal eindigen in Carré. Dat is vast een vergissing. Er is natuurlijk maar één plek waar die afscheidstournee mag worden afgesloten: in het Vondelpark, daar waar Herman zat, waar het naar bos rook. De stad Amsterdam rukt uit en we luisteren nog één keer tot de zon opkomt. En soms ­blèren we mee.

'Was het niet gister dat ik aankwam hier, pas achttien jaar jong.'

Pas dan mogen Thomas & Paul naar huis.


j.fretz@parool.nl

 
Ik vind Acda & De Munnik echt stom, hun doen echt Nick & Simon na, maar zijn vet veel ouder!'
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden