Plus

Thom Yorke: 'Eigenlijk wist ik niks van filmmuziek'

Thom Yorke (50), de frontman van Radiohead, maakte voor Luca Guadagnino's Suspiria voor het eerst filmmuziek. 'Ver voordat ik de eerste shots te zien kreeg, had ik de kern van de muziek al staan.'

Suspiria, een horrorfilm over een ballerina die op een heksenkring stuit Beeld Alessio Bolzoni/Amazon Studios
Suspiria, een horrorfilm over een ballerina die op een heksenkring stuitBeeld Alessio Bolzoni/Amazon Studios

Als er iets is dat signaleert dat regisseur Luca Guadagnino in zijn remake van de horrorklassieker Suspiria een heel andere kant op gaat dan Dario Argento's origineel uit 1977 dan is het de keuze voor de componist. In dat origineel is de ­gedreven gekte van progrockband Goblin een stuwende motor.

Guadagnino benaderde Thom Yorke, frontman van Radiohead, die als soloartiest bekend staat om zijn ­minimalistische, atmosferische elektronica.

"Ik ben geen grote filmliefhebber, maar ik was wel al een liefhebber van Goblin, ruim voor ik Argento's film zag," zegt Yorke op het filmfestival Venetië, waar Suspiria afgelopen september in wereldpremière ging.

"Die soundtrack is heel extreem en heel erg van die tijd. Die muziek is het verhaal van die film, het is bijna een lange videoclip, en dat geldt absoluut niet voor onze film. Het was volstrekt duidelijk dat Luca iets anders voor ogen had, en dat was een opluchting; ik kon dat origineel loslaten."

Zo is Guadagnino's film in veel opzichten een tegenpool van het veertig jaar oude origineel. De hoofdlijn is hetzelfde: een jonge vrouw wordt aangenomen bij een prestigieus dansgezelschap en ontdekt al snel dat het een dekmantel is voor een heksenkring.

Maar hoewel Guadagnino kookt met dezelfde ingrediënten als Argento is het gerecht dat ontstaat iets compleet anders - tegenover de uitbundige technicolorhorror uit 1977 staat een film die somberder, naargeestiger en meer politiek geladen is.

Iets met een klok
Gezien het succes dat Radiohead al sinds de jaren negentig heeft, is het verbazingwekkend dat zijn werk voor ­Suspiria pas Yorkes eerste filmscore is. "Luca en zijn team waren de eersten die gek genoeg waren om te denken dat ik dit kon," zegt Yorke lachend.

"Of nee, niet helemaal. Ik ben bevriend met acteur Edward Norton, en die vroeg me jaren geleden om de muziek voor Fight Club te schrijven. Maar we hadden toen net de tour voor ons album OK Computer achter de rug en ik kon niet eens meer denken, laat staan een soundtrack maken."

Ook op Guadagnino's voorstel hapte Yorke niet direct toe. "Ik ben meestal afhoudend in dit soort gesprekken, maar iets in Luca's vertrouwen dat ik zou kunnen leveren wat hij nodig had, maakte dat ik het ben gaan overwegen."

Uiteindelijk besloot Yorke om het te doen na een gesprek met Guadagnino in een café in Londen. "Hij had het over Volk, de dansvoorstelling binnen de film, en vertelde dat hij daarvoor iets simpels wilde, iets met een klok. Maar terwijl hij het omschreef, doemde er een idee in me op over hoe het zou moeten klinken."

"De muziek moest de ruimte vullen, door uit elke speaker een net iets andere variant van dezelfde melodie te laten komen. Zo is het ook echt uitgepakt; toen ik gisteren de film zag, gaf die scène exact het gevoel dat ik toen al voor ogen had."

In het abstracte
In tegenstelling tot Yorke heeft zijn bandgenoot Jonny Greenwood wel ruime ervaring met het maken van soundtracks, onder meer voor There Will Be Blood en Phantom Thread van Paul Thomas Anderson. "Of hij tips had? Nou, hij heeft me vooral in de zeik zitten nemen," zegt Yorke.

Thom Yorke tijdens een optreden in Chicago Beeld ANP
Thom Yorke tijdens een optreden in ChicagoBeeld ANP

"Hij weet hoe chaotisch ik werk. Ik heb natuurlijk goed ­opgelet hoe hij dit de afgelopen jaren heeft ­gedaan, maar eigenlijk wist ik van niks. De belangrijkste tip die hij gaf, was om in het abstracte te werken. Ver voordat ik de eerste shots te zien kreeg, had ik de kern van de muziek al staan."

Alleen waar het echt nodig was, componeerde Yorke ­direct op basis van de beelden. "Bijvoorbeeld voor de centrale dansscène, dat was waarschijnlijk het moeilijkste stuk voor me. Die was al gedraaid voordat ik de muziek ­ervoor kon schrijven. Ik heb wel de dansrepetities bezocht en uitgebreid met de choreograaf gesproken."

"Die vertelde me over allerlei wiskundige principes die achter zijn choreografie lagen, maar dat moest ik eigenlijk allemaal weer vergeten. Ik moest mijn eigen ingang zien te vinden."

"Het was beangstigend om iets te krijgen dat eigenlijk al af was, en iets te creëren dat daarbij zou passen, en de gravitas van de scène kon evenaren."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden