Theodor, jij kan natuurlijk elke vrouw krijgen

Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Na alle begrafenissen van het afgelopen jaar mocht ik nu aanwezig zijn bij een huwelijk van een paar leeftijdgenoten. Op de receptie stond ik enigszins achteraan en bedacht ik dat een begrafenis toch altijd indrukwekkender is dan een huwelijk.

Een huwelijk kan ontbonden worden en je kunt daarna nog eens trouwen. Een begrafenis markeert een definitief einde. Het drama is daar dus groter. Ik zeg het nooit tegen iemand, maar ik ben een liefhebber van begrafenissen.

Desondanks probeer ik er altijd onderuit te komen en het af te doen met een mooie brief. Hoe dat psychisch bij mij precies zit, is onbekend. Maar wat weet ik van de menselijke geest?

Opeens hoorde ik: "Jij hier?"

"Inderdaad, ik kan niet ontkennen dat ik hier ben," antwoordde ik en ik keek in het gezicht van een mij volstrekt onbekende vrouw.

"Jij bent zeker een kennis van Annelies!" zei de onbekende vrouw. "Nee, ik ben een vriend, een kroegvriend van Rob."

"Annelies heeft altijd de bekendste mannen uit de stad gehad. Ik was altijd jaloers op haar," zei de vrouw.

Ik zei niks, maar haar verwachtingsvolle blik - hond verwacht stukje van koekje dat je in je hand hebt - dwong me iets te zeggen en uit de onderste la met clichés veegde ik op: "Ik was blijkbaar niet bekend genoeg."

"Hahaha! Haahaaahahaaa!" reageerde de vriendin van Annelies. De mensen keken om. "Daar moet ik nu zo om lachen," ging ze voort, "ik heb jou trouwens weleens in de stad gezien, hoor. Ik geloof dat het in Weber was, daar kom je toch vaak?"

"Daar ben ik wel eens geweest."

"Jawel. Je was daar met Theo van Gogh en jullie zaten achter alle vrouwen aan. Er was een heel jonge blonde del die je bij je had. Ja, mensen als jij kunnen natuurlijk elke vrouw krijgen die ze willen."

"Inderdaad, we komen alleen niet van ze af!"

"Hahahaha! Gevoel voor humor is erg belangrijk in een man. Jammer dat je al zo oud bent."

Ik probeerde een deur te zoeken, en lachte vriendelijk mee. Opeens stond de bruidegom bij ons en zei tegen de vrouw: "Anna, Annelies vraagt of je even bij d'r komt." De vrouw die Anna heette verliet ons.

"Dat is Anna, het halfzusje van Annelies... zo zielig." "Hoezo?" "65 jaar en dementerende. Het gaat heel snel."

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief. Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden