Theodor Holman: Een droom

Een historische dag...

Hij woont ergens in Amerika. Ik geloof niet dat hij wordt gepest, maar hij voelt zich wel minderwaardig. Hij ziet z'n ouders eigenlijk nooit en op school was hij goed, maar de laatste tijd begrijpt hij de stof niet.

Hij heeft op Youtube alle filmpjes van Manson verzameld. Hij heeft ook alles daarover gelezen. Nou ja... twee boeken: Helter skelter en een ander boek... niet zo goed.

Zijn lievelingsfilm is A clockwork orange, maar hij weet niet goed waarom. Met zijn vriendje heeft hij films over Hitler bekeken, maar die bevielen hem niet. Saai. En dat geschreeuw.

Hij haat het dorp waarin hij zich opgesloten voelt.

Als hij in het woud gaat schieten met het pistool van zijn vader, geniet hij elke keer weer van de terugslag en van de takken die vallen of de boomschors die neerdwarrelt.

Hij moet hier weg, want anders wordt het nooit wat. Maar hoe? De wegen zijn eindeloos, en als je ergens bent, ben je nog nergens.

''Er is maar één manier om wereldberoemd te worden,'' zegt hij tegen een woudreus.

Hij laat de gedachte toe. Wereldberoemd worden door iets te ondernemen wat niemand zou doen. Over honderd jaar zouden ze zijn naam nog kennen, misschien. Ze zouden onderzoek naar hem doen, en dan zou zijn familie ook bekend worden. Zijn moeder en zijn broer. Zijn vader... Ze zouden het niet goedkeuren, maar ze zouden uit dit moeras van eenzaamheid kunnen stijgen.

Hij zou misschien niet hier maar wel 'ergens in de wereld' een held zijn. In elk geval zou overal om hem heen roem zijn. Wie weet, zou er zelfs een boek over hem worden geschreven. Hij had wel eens gehoord dat een schrijver in een klein land, Denemarken dacht hij, een boek over Charles Manson had geschreven. Manson leefde trouwens nog. Wie weet zouden hij en Manson... Nee, wilde hij een echte held zijn, wilde hij in één keer beroemd worden, dan moest hij er zelf ook aan geloven. Dat was een mooie droom.

Toen hij terug naar huis liep, koortsig van opwinding, hoorde hij 'Yes, we can' in een kroeg roepen.

Die avond ging hij naar bed met een gevoel van bevrijding.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden