Ten slotte

Theo (54), Karin (53) en Guo (11): een hecht gezin met grote verwachtingen

De Amsterdamse Theo Kamsma en Karin Bras en hun zoon Guo wilden een reis maken door Indonesie, hun tweede thuisland. Het gezin zat aan boord van vlucht MH17. 'Het raakt ons diep dat Guo de verwachtingen nooit zal kunnen waarmaken.'

De laatste foto van de familie Kamsma-Bras. De foto werd vlak voor het vertrek van vlucht MH17 genomen. Beeld Eigen foto

Bijna elk weekend reden Theo Kamsma (54), Karin Bras (53) en hun uit China geadopteerde zoon Guo (11) van hun woning in de Amsterdamse Pijp naar Oss in Brabant, om de moeder van Theo te bezoeken.

'Ondanks de drukte van hun leven gingen ze altijd trouw - uit liefde voor haar, maar ook voor Guo die een oma nodig had,' zegt zijn oudste broer Eric (55) namens de familie. 'Guo belde oma altijd een dag eerder: Oma, we komen morgen, maakt u weer mijn favoriete omasoep?'

Het is een detail uit het leven van het gezin dat de families Kamsma en Bras nu plotseling moeten missen. Een detail dat ze met moeite delen. 'Theo en Karin waren discrete, integere mensen. Enige terughoudendheid is wat het best bij ze paste.'

Maar de familieleden zagen ook hoe de berichtgeving over MH17 niet meer stopte. Over het rampgebied, de Russische separatisten, de zwarte dozen, de politieke spanningen én de slachtoffers. De passagiers bleken Australiërs te zijn, Nederlanders, advocaten, dj's, dochters, buren en teamgenoten. In de (sociale) media kregen ze een naam, leeftijd en een verhaal.

Zaterdagmiddagvoetballers
Op de website van voetbalclub A.F.C. Taba in de Watergraafsmeer verscheen vrijdagochtend een verklaring over Guo, die komend seizoen in de D4 zou gaan spelen, en Theo, die jeugdcoach was en al jaren met 'de zaterdagmiddagvoetballers uit De Pijp' meespeelde. 'Het is nog nauwelijks te bevatten, ons diepe medeleven gaat uit naar achterblijvende familie en vrienden.'

De Haagse Hogeschool richtte in het schoolgebouw een tafel met condoleanceregister in voor Theo, die docent integrale veiligheidskunde was. 'Dan merk je hoe deze gebeurtenis vele malen groter is dan het verdriet van onze families,' zegt Eric. De familie vertelt dan liever zelf hoe zij terugdenkt aan haar geliefden.

Guo was dol op tekenen, veel vrienden en familieleden hadden een kleurrijk A4'tje van hem op de ijskast hangen. Op zondagen volgde hij tekenles bij dierentuin Artis en vorig jaar kreeg hij de eer het logo te ontwerpen voor de nieuwe basisschool De Kleine Nicolaas, een dependance van de Nicolaas Maesschool in Zuid. Na de zomervakantie zou hij naar groep acht van de Derde Daltonschool in de Van Ostadestraat gaan.

'Guo had iets warms over zich. Overal waar hij kwam, nam hij mensen voor zich in. Hij was intelligent, iedereen had hoge verwachtingen van hem. Ook dat raakt ons diep, dat hij het niet meer kan waarmaken'

Indonesië
De familie maakte zich op voor een reis door Indonesië, om Guo het land te laten zien waar zijn ouders zoveel mee hadden. 'Twee jaar geleden hadden ze Guo al meegenomen naar China, om hem kennis te laten maken met zijn eigen land.'

In de rouwadvertentie noemen de nabestaanden Indonesië niet voor niets 'één van hun thuislanden'. Beiden woonden er enkele jaren voor hun promotieonderzoek.

Karin, een Amsterdamse, deed voor Tilburg University onderzoek naar jonge gidsen in Lombok. Theo, geboren in Maastricht, onderzocht vanuit de Vrije Universiteit Amsterdam de aanwezigheid van Joden en Joodse handel in en om Indonesië.

Ruim 25 jaar geleden leerden de twee elkaar kennen in Amsterdam, in 2005 kwam Guo. 'De drie pasten bij elkaar, er was meteen een ongelooflijke klik. Ze vormden een warm en hecht gezin; altijd met elkaar stoeien en grappen maken.'

Karin was docent aan de opleiding hoger toeristisch en recreatief onderwijs bij hogeschool InHolland in Diemen. Ook daar kunnen studenten en collega's een condoleanceregister tekenen. 'Ze vormden samen een integer, belezen en intellectueel stel - met de nodige humor en Amsterdamse nuchterheid,' zegt Eric. 'Ze wisten veel, hadden aandacht voor wat er in de wereld gebeurt en hadden deze ramp zeker met aandacht en kritische afstand gevolgd.'

Onder bewoners in hun straat in De Pijp is bekend dat de buren niet meer thuiskomen. Zij doen er verder het zwijgen toe - uit eerbied voor het gezin. Voor de voordeur ligt een paarse bloem, zo onopvallend, dat de betekenis de meeste voorbijgangers zal ontgaan. En dat is niet erg. Eric: 'We waarderen het medeleven zeer, maar gun ons de tijd en ruimte voor ons eigen verdriet.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden