Then she found me ****

Regie: Helen Hunt
Met: Helen Hunt, Bette Midler, Colin Firth, Matthew Broderick

Nadat Helen Hunt in 1998 een Oscar had gekregen voor haar rol naast Jack Nicholson in As good as it gets, nam haar carrière niet zo'n hoge vlucht als we gehoopt hadden. Nu ze in Then she found me eindelijk weer eens op een volwassen manier de ruimte krijgt, heeft ze dat wel helemaal zelf moeten organiseren. Hunt schreef, produceerde en regisseerde deze verfilming van het boek van Elinor Lipman. Ze speelt ook de hoofdrol als de 39-jarige onderwijzeres April Epner, die ontdekt dat het leven ieder moment een wending kan nemen.

Het ene moment is ze nog gefixeerd op haar pogingen voor haar veertigste een kind te krijgen, het volgende moment verrast haar jongere echtgenoot haar met de mededeling dat hij een vergissing heeft gemaakt. Hij had niet met haar moeten trouwen. Alsof alles nog niet verwarrend genoeg is, komt Aprils adoptiemoeder te overlijden, blijkt ze toch zwanger te zijn en duikt als bij toverslag haar echte moeder weer in haar leven op.

Dat laatste betekent voor de kijker een weerzien met Bette Midler als de praatzieke televisiegastvrouw, die ondanks haar openhartigheid toch veel verborgen blijkt te houden. Haar bewering dat ze met Hollywoodacteur Steve McQueen het bed gedeeld zou hebben, blijkt niet moeilijk te ontzenuwen, maar er is meer. De poging van April ongezien een haar van Midler te bemachtigen voor een DNA-test, behoort tot de meer hilarische momenten.

Bitterzoet is het woord dat hier van toepassing is. Er zit een onmiskenbaar kluchtige kant aan de onhandige capriolen en regelrechte stommiteiten, die de betrokkenen uithalen. Maar hoe vaak zoiets in televisieseries ook al is uitgekauwd, Hunt blijft haar personages en hun verwarrende gevoelens over adoptie, moederschap, relaties, trouw en slippertjes wel serieus nemen. De echt pijnlijke momenten kunnen juist door die luchtigheid hard aankomen. En we mogen alle rimpels en kraaienpootjes in het gezicht van Hunt (1963) gewoon zien.

Then she found me is een goed geacteerde film, die de kijker nadenkend en met een mooi gevoel naar huis wil sturen. Dat April gaat vallen voor een sympathieke alleenstaande vader is natuurlijk vanaf het begin zo voorspelbaar als wat. Het is één van de dingen waaruit blijkt dat Hunt nooit ver van de geijkte formules afdwaalt. De ontroering die ze oproept, is er niet minder om. (LEO BANKERSEN)

Website
Trailer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden