Recensie

Theatervoorstelling 'Pluk van de Petteflet' mist tragiek uit boek (***)

De theatervoorstelling van Pluk van de Petteflet mist de tragiek uit het boek, maar een muzikaal theaterfeestje is deze Pluk wel.

Beeld Leo van Velzen

Nietsvermoedend staat hij op zijn steiger, de schilder met zijn kwast. Het is zondagmiddag, het theater is dicht. Fluitend geeft hij het plafond een likje verf.

Grote consternatie dus als het doek opgaat en de zaal vol kinderen zit. Kinderen die een voorstelling willen zien. Welke? 'Pluk van de Petteflet', daarvoor hebben ze een kaartje gekocht. De paniek duurt maar even. Een voorstelling? Goed, dan spelen de klusmannen die wel. Het boek wordt tevoorschijn getoverd, de schoonmaakster wordt erbij gehaald - 'jij bent mevrouw Helderder' - en uit de zaal worden twee kinderen geronseld voor de rollen van Pluk en Aagje.

Raamvertelling
In 2002 bracht Theater Familie het boek van Annie M.G. Schmidt al naar het theater in een bewerking van Schmidts zoon Flip van Duijn. Nu is er een nieuwe voorstelling, geschreven en geregisseerd door Jasper Verheugd, met muziek van Peter van de Witte ('Droog Brood'). Met zijn raamvertelling doet Verheugd een nadrukkelijk beroep op de verbeelding van zijn jonge publiek: we gaan een potje theater spelen en dat gaat net als bij jullie thuis.

Overleggen dus wie wie is, samen bedenken hoe je een kraanwagen in elkaar knutselt en elkaar helpen als je niet meer weet waar je gebleven bent in het verhaal. Het beroemde boek oogt gezellig rommelig in de houtje-touwtje-enscenering waarin vindingrijkheid het toverwoord is. Een flodderige lap wordt Dollie de duif en met omgebonden borstels krijgen de Stampertjes hun bezemhaar.

Zielloze tegelplaats
Ook nieuw in deze voorstelling zijn de kinderen op het toneel. Ze duiken steeds vaker op in professionele theaterproducties ('Het grote geluk', 'On golden pond', 'Hij gelooft in mij', 'De kleine blonde dood') en nu dus ook in 'Pluk'. Dat de kinderrollen niet worden gespeeld door jeugdig ogende volwassenen, past helemaal in de 'wij-maken-spontaan-een-voorstelling'-opzet. Lasse de Mol en Noa Zwan zijn ontwapenend als de kordate Pluk en Aagje die moeten voorkomen dat de Torteltuin een zielloze tegelplaats wordt. Zij zijn de helden van deze muziekvoorstelling; 'Waar ik steeds achterkom, grote mensen zijn zo dom,' zingt Pluk, geheel in Schmidts anarchistische geest.

De volwassen acteurs zetten met vet spel ondertussen een aanstekelijke reeks dubbelrollen neer en zijn tegelijk de muzikanten die zorgen voor een inventief geluiddecor: een dichtvallende deur klinkt als een knarsende viool en een harde 'boem' van de piano.

Muzikaal theaterfeestje
Niet alles uit het boek haalde de voorstelling: de krullevaar sneuvelde, Langhors is alleen een visuele vondst en mist de tragiek uit het boek en ook de Lispeltuut komt niet helemaal uit de verf. Maar een muzikaal theaterfeestje is deze Pluk wel: vrolijk, vlot verteld en precies op maat voor de kleuters voor wie de voorstelling is bedoeld.

Pluk van de Petteflet

Ons oordeel: ★★★☆☆
Door: Theater Familie
Regie: Jasper Verheugd
Gezien: 18/5, Zaandam
Te zien: 21/5 Stadsschouwburg (uitverkocht), 17/10 DeLaMar, 13/12 Meervaart
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden