Theater Instituut nog wat onwennig in nieuwe jas

Een strakke ruimte met metalen platen met theaterteksten. Foto Ruud van Zwet

Van een monument aan de Herengracht naar het moderne, gerenoveerde bankgebouw aan de Sarphatistraat - het is nogal wennen voor de mensen van het Theater Instituut Nederland. Maandagmiddag was de opening.

Een dramatische rood met zwart gewaad dat Jos Brink in 1995 nog droeg in de musical Zzinderella prijkt in een van de nieuwe kantoren van het opgeknapte gebouw van het Theater Instituut Nederland (TIN). Het staat in schril contrast met de strakke, moderne uitstraling van de nieuwe locatie. In niets lijkt het op de vijf grachtenpanden aan de Herengracht, waar het instituut voorheen huisde.

Voor de werknemers van het instituut een behoorlijke verandering, maar ook een nodige, vindt directeur Henk Scholten. Het TIN groeide uit de grachtenhuizen. De kruip-door-sluip-doorgangetjes waren niet bepaald handig voor de interne communicatie en de theatermediatheek werd te groot.

Een maand geleden gingen de werknemers en de mediatheek over naar het vier verdiepingen tellende gebouw aan de Sarphatistraat, dat het TIN deelt met andere theatergerelateerde organisaties.

Aan het bestaande museum aan de Herengracht kwam een einde. De komende tijd komen daar reizende tentoonstellingen voor in de plaats.

Directeur Scholten, is in zijn nopjes met de nieuwe locatie. ''De mediatheek heeft een mooie plek gekregen op de eerste verdieping. Werknemers zitten nu op een open werkvloer, waardoor er geen eilandjescultuur meer is.'' Over de renovatie van het pand is de directeur te spreken. ''We hebben geen architecten, maar theatervormgevers ingezet om het gebouw op te knappen. Daardoor zie je overal de traditie van het theater terug komen.''
Aan het plafond hangen schilderijen gebaseerd op decorstukken, op de muren hangen metalen platen met daarin oude en nieuwe theaterteksten gegraveerd.

Op een van de plaatjes is in oud Nederlands het begin van de vierde akte van Adam en Eva te lezen. Voor Esmé Apeldoorn, die al zes jaar in de mediatheek werkt, is het wel even wennen.

''Het nieuwe pand is mooi, maar in de huizen op de Herengracht hing een romantische sfeer, met die prachtige wandschilderingen en krakende vloeren. Je voelde echt dat je in een monument werkte.''
Senior medewerker programmering, Anja Krans, werkt al vijftien jaar voor het TIN. Zij zal vooral de binnentuin van de vorige locatie missen.

''Je kon daar heerlijk in het zonnetje zitten tussen de magnolia's, terwijl je op de achtergrond de klokken van de Westertoren hoorde luiden.''
Toch staat Krans achter de verhuizing. ''Er is nu een goede open sfeer, je hebt iedereen zo gevonden. En met het moderne pand laten we ook zien dat theater actueel is. Door in een gesloten monument te blijven zitten, bevestig je alleen maar het vooroordeel dat theater hoogdrempelig is.'' (Merel Straathof)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden