The X-files: I want to believe **

Regie: Chris Carter
Met: David Duchovny, Gillian Anderson

The X-files, de beroemde cultserie, waarin FBI-agenten Fox Mulder en Dana Scully allerlei bovennatuurlijke en vaak door diezelfde FBI diep weggestopte zaken onderzochten, hield in 2002 op te bestaan.

De op de tv-hit gebaseerde bioscoopfilm uit 1998 (The X-files: Fight the future) haakte in op de samenzwering tussen een wereldomspannende schaduwregering en buitenaardse wezens. Dat complot vormde de ruggengraat van de televisieserie.

Voor de tweede film The X-files: I want to believe is minder voorkennis nodig. Dat klinkt comfortabel, maar het beetje mysterie dat overblijft, is nu wel erg onnozel geworden. Wanneer dit nieuwe, door X-filesbedenker Chris Carter zelf geregisseerde verhaal begint, hebben Mulder en Scully de FBI de rug toegekeerd.

Met de nodige tegenzin verlenen ze nog eenmaal hun diensten bij een ontvoeringszaak, die wel eens het werk van een met lichaamsdelen strooiende seriemoordenaar zou kunnen zijn. Het mogelijk bovennatuurlijke aspect betreft een in ongenade gevallen priester, wiens visioenen verrassend concrete aanwijzingen blijken te bevatten. Zo concreet zelfs, dat je je afvraagt waarom er zoveel moeite wordt gedaan om Mulder en Scully -opnieuw gespeeld door David Duchovny en Gillian Anderson- er met de haren bij te slepen. Eigenlijk lijkt The X-files: I want to believe nog het meest op een matige politiefilm vol stereotiepe personages en een vleugje horror.

Mulder en Scully komen een bende medisch geschoolde Russische criminelen op het spoor, die zich met extreme experimenten bezighouden. In een morsige en vermoedelijk niet erg steriele schuur voeren ze futuristische operaties uit. Iets geloofwaardiger was toch wel mooi geweest.

De meer duistere kanten van de zaak zijn krachteloos uitgewerkt, net als het tamelijk onzinnige idee om van de uit zijn ogen bloedende priester een pedofiel te maken. Ook de gesuggereerde romantische intimiteit tussen Fox Mulder en Dana Scully wil maar niet vonken. Zonder voorkennis snap je eigenlijk niet waar dit op slaat.

Met een paar grimmige achtervolgingen en nevelige sneeuwlandschappen had Carter er ten minste nog een spannend visueel cachet aan kunnen geven, maar zelfs daar toont hij weinig inspiratie. Saai gemonteerde dialoogscènes suggereren dat hij zijn langdurige televisie-ervaring niet van zich heeft kunnen afschudden.

De titel verwijst naar een belangrijk motto van de serie: geloven of niet geloven. Mulder is degene die graag zou willen geloven, omdat hij denkt dat zijn zus ooit door buitenaardse wezens is ontvoerd. Zijn partner Scully, in het dagelijks leven een gerenommeerd arts, is de scepticus die harde bewijzen wil zien. Maar de rationele Dana Scully begint nu door een raadselachtige uitspraak van de visionaire priester toch te twijfelen aan wat de juiste keus is voor een ongeneeslijk zieke jongen, die aan haar zorg is toevertrouwd.

Jawel, daar blijkt The X-files: I want to believe ook nog iets te willen zeggen over moderne medische dilemma's. (LEO BANKERSEN)

Trailer
Website

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden