Review

The wrestler ****

Regie: Darren Aronofsky
Met: Mickey Rourke, Marisa Tomei, Evan Rachel Wood, Todd Barry

In de nazomer van 2006 nam regisseur Darren Aronofsky met The fountain deel aan het festival van Venetië. De film combineerde medische wetenschap, spiritualiteit en de Spaanse verovering van Latijns-Amerika met een liefdesverklaring aan Aronofsky's vriendin en steractrice Rachel Weisz.

De excentrieke film werd in Venetië weggehoond, maar twee jaar later won de maker met The wrestler er alsnog de Gouden Leeuw. Het contrast tussen de films had ook niet groter kunnen zijn: van alle hemelbestormende pretenties die The fountain kenmerkten, is in The wrestler geen spoor terug te vinden. Het is alsof de maker een les in nederigheid ter harte nam, en besloot het roer drastisch om te gooien.

Dat laatste komt de nieuwe film beslist ten goede. Aronofsky werkte niet op basis van een overambitieus eigen scenario, maar onderkende de simpele, doelgerichte kwaliteit van het portret van een aftakelende showworstelaar dat Robert D. Siegel schreef.

De film introduceert Randy 'The Ram' Robinson in de nadagen van zijn loopbaan, en concentreert zich op de vraag hoe lang een uitgerangeerde worstelaar in de ring kan stappen zonder te sneuvelen. Maar het blijkt snel dat de Randy zijn leven al aan de sport heeft gegeven: hij kan de huur van zijn caravan niet meer betalen en is volkomen vervreemd van zijn volwassen dochter. Of het met de liefde nog wat kan worden, is twijfelachtig, want de paaldanseres op wie hij een oogje heeft, ziet hem meer als een klant dan een potentiële partner.

De film is voor stilist Aronofsky opmerkelijk losjes en zonder opsmuk gedraaid. Het portret van de worstelaar werkt rechtlijnig naar het punt waarop hij verklaart dat de ring de enige plek op aarde is waarin hij niet wordt beschadigd. Dat zou uit de mond van een willekeurige acteur een platitude zijn, maar de Ram wordt magistraal vertolkt door Mickey Rourke, die zelf als een jonge god stopte met acteren om in een tweede leven als bokser het spoor bijster te raken.

Rourke dook de afgelopen jaren in een reeks merkwaardige bijrollen op, maar wordt door Aronofsky wijselijk geïntroduceerd alsof hij twintig jaar onvindbaar was. We zien de brede schouders en het vettige, lange, halfgeblondeerde haar, en we volgen een man, op zoek naar een tweede kans en een mogelijke verlossing. Het duurt even voor Rourkes gehavende smoelwerk een close-up krijgt, en dan is meteen duidelijk dat The wrestler de acteur toebehoort.

Hij greep de kans en kreeg de verlossing, met dank aan een regisseur die zichzelf volledig ondergeschikt maakt aan het spektakel dat Mickey Rourke heet. (BART VAN DER PUT)

www.thewrestler.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden