Plus

The Woman Who Left

Regisseur Lav Diaz haalde voor The Woman Who Left naar eigen zeggen inspiratie uit Tolstojs korte verhaal De gevangene in de Kaukasus.

Beeld The Woman Who Left

The Woman Who Left mag met zijn speeltijd van 3 uur en 48 minuten wat eisen van het zitvlees, binnen het oeuvre van Lav Diaz is dit een relatief korte film. De Filipijnse ­regisseur maakt op het festivalcircuit al jaren furore met films van zeven, acht of zelfs negen uur. Die vielen regelmatig in de prijzen, en Diaz wordt gevierd als koploper in de beweging met de veelzeggende naam 'slow cinema'.

Bredere vertoning kregen zijn films tot nu toe zelden. Ongetwijfeld was de lengte ervan daarbij de grootste drempel. The woman who left, dat op het filmfestival van Venetië in 2016 de Gouden Leeuw won, krijgt als eerste in Nederland een reguliere bioscooprelease.

Diaz haalde naar eigen zeggen inspiratie uit Tolstojs korte verhaal De gevangene in de Kaukasus. Daarin wordt een man veroordeeld voor een moord die hij niet pleegde, waarna hij 26 jaar gevangen zit, tot de ware toedracht duidelijk wordt.

Filipijnen
Maar een directe verfilming van dat verhaal is The woman who left zeker niet. Diaz verplaatst de handeling naar de Filipijnen in 1997, zijn hoofdpersonage is een vrouw, en hij begint zijn film waar het verhaal van Tolstoj eindigt.

Na dertig jaar te hebben uitgezeten van haar levenslange gevangenisstraf, komt Horacia (Charo Santos-Concio) onverwacht vrij. Een medegevangene heeft bekend dat zij de moord waarvoor Horacia werd veroordeeld pleegde, in opdracht van Horacia's jaloerse ex Rodrigo (Michael De Mesa). Nu staat Horacia dus weer op straat, al is het maar de vraag of ze daar blij mee moet zijn.

In het strafkamp stond ze weliswaar onder strenge ­bewaking, maar was het leven verder eigenlijk best ­gemoedelijk. De vrije buitenwereld heeft haar daarentegen niets te bieden: haar man is lang geleden al overleden, haar zoon is verdwenen - opgeslokt door de straten van Manilla - en haar dochter vangt haar weliswaar op, maar is eigenlijk een vreemde voor haar.

En dan loopt Rodrigo er ook nog rond, de man door wiens schuld ze in de gevangenis terechtkwam. Hij is inmiddels opgeklommen tot de hogere regionen van de Filipijnse maatschappij, die Diaz toont als een plek waar rijkdom, corruptie en criminaliteit drie handen op één buik zijn.

Nachtelijke ontmoetingen
In handen van een Hollywoodregisseur zouden dit ingrediënten zijn voor een strakke wraakthriller vol intense ­geweldsuitspattingen. Maar hoewel Horacia op een gegeven moment een pistool koopt, en zij Rodrigo nachten achtereen bespiedt, ligt Diaz' aandacht ergens anders.

Voorop staan de nachtelijke ontmoetingen die Horacia heeft terwijl zij, verkleed als man, haar ex bespiedt. Met de gebochelde Magbabalot (Noni Buencamino), een straatverkoper die zijn etenswaren probeert te slijten. En met de transseksuele prostituee Hollanda (John Lloy Cruz).

Voor beiden werpt Horacia zich op als beschermer en mecenas, alsof ze een positieve tegenkracht wil bieden aan de onverschilligheid van de rijkdom die Rodrigo vertegenwoordigt.

Diaz hanteert daarbij als vanouds zijn strenge filmstijl, en is zelf verantwoordelijk voor regie, scenario, camerawerk en montage. Die stijl is moeilijk te omschrijven zonder dat het saai klinkt: contrastrijke zwart-witbeelden en lang aangehouden shots waarin de camera meestal niet beweegt.

Groezelig
Maar op het scherm, zeker in het comfortabele donker van een bioscoopzaal, is het enerverend. De energie zit niet in een zwiepende camera, maar in de groezelige straatbeelden die hij vastlegt en in hoe de acteurs zich daar doorheen bewegen.

En dan in de eerste plaats Charo Santos-Concio. De ­actrice was ooit een van de grootste filmsterren van de ­Filipijnen, maar verruilde het leven voor de camera voor een directeursfunctie bij het grootste omroepconcern van het land.

The Woman Who Left is haar eerste film in zeventien jaar, en voor wie weet dat ook Santos-Concio een vrouw die vertrok is geweest, voedt die achtergrond Diaz' overdenkingen over rijk en arm, en de verplichtingen van hen die alles hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor de levens van anderen.

The Woman Who Left

Regie Lav Diaz
Met Charo Santos-Concio
Te zien in Eye, Filmhallen, Rialto
****

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden