The Seafood Bar

Niet alleen het oog wil wat

Gejuich in Amsterdam-Zuid: er is een nieuw adres waar je je kunt vertonen, een visrestaurant. De locatie, in de Van Baerlestraat, net om de hoek bij de PC, is al heel fraai en ook het interieur is gelikt, met veel wit en een tot op de bakstenen afgebikte muur.

Er is een bar aan de voorkant, waar in vitrines allerlei vissigs ligt - het is ook een traiteur - en er zijn hoge tafels met krukken, gewone tafels met stoelen en een bank langs de muur. Achterin, deels achter glas, zie ik vijf koks aan het werk. De wc's zijn in de kelder. De akoestiek is vreselijk, waardoor iedereen hard moet schreeuwen om zich verstaanbaar te maken, wat het nog erger maakt.

De menukaart staat op een enkel velletje en is ingedeeld zoals in een brasserie gebruikelijk is: soepen, fish & chips, schaal- en schelpdieren, grill/ bakplaatgerechten, snacks, salades en broodjes. Er is zelfs een kindermenu.

Er komt brood op tafel, wit en bruin, maar beide zijn ongaar (als je knijpt, veert het brood niet terug). Daar houd ik niet van. Eerst dan maar de soepen.

De kreeftensoep (€8,50) is niet gevuld met kreeft, maar met van die kleine, gekweekte en in feite smaakloze rivierkreeftstaartjes. Dat zou verboden moeten worden. Het is net zoiets als blauwe bessen bosbessen noemen. En als de soep nog ergens naar smaakte, maar dit lijkt op een nogal vlakke, licht vissige tomatensoep.

Er is ook bouillabaisse, net zo'n tomatensoep, maar nu met wat stukken witvis en mosselen erin (€7,50). Er drijft een crouton in met een likje van iets wat rouille moet voorstellen, maar net als die soep pit mist. Twee keer goed gevuld, maar met niets. Jammer.

Het plateau fruits de mer is behoorlijk gesorteerd, met gamba's (4), oesters (2), erg koude scheermessen (4), halsstarrige alikruiken, venusschelpen, vongole, Hollandse garnalen, rivierkreeftstaartjes en mosselen. Cocktailsaus belooft de kaart, maar er zijn alleen wat mayonaise en die sjalottenazijn die Fransen bij oesters serveren. En dan is er dat halve kreeftje, redelijk gekookt. Zonder dat halve kreeftje kost dit plateau €19,50, met €34,50. Op het randje, vind ik.

De hoofdgerechten worden volgens de kaart geserveerd met friet, saus en salade. Je vraagt je af wat die saus bij de sliptongetjes is. Bedoelen ze de mayonaise bij de overigens prima frieten? Die twee kleine plaatgebakken tongetjes zijn in orde. De sla is een kom verhakselde slablaadjes met wat frieten van courgette, matig aangemaakt (€ 19,50).

De sardines met salsa verde (€ 14,50) zijn vier platte, gefileerde visjes, maar twee smaken buitengewoon tranig, zoals dat bij sardines snel gebeurt. De andere twee zijn wel goed, dus waarom? En dan die salsa verde. Traditioneel is dat een groene saus waarin peterselie, azijn, kappertjes, knoflook, ui, ansjovis, olijfolie en eventueel mosterd zitten. Soms wordt hij nog wat dikker gemaakt met bijvoorbeeld broodkruim, maar als het goed is, zorgen de ingrediënten voor de structuur. Deze saus is wel heel dun: vloeistof met wat gehakt groen erin. Een beschamende versie.

Desserts staan niet op de kaart; die worden kennelijk elke dag à l'improviste gemaakt. Vandaag is het hangop of chocolademousse. De twee bordjes zijn vrijwel identiek en de desserts liggen er als een bobbelige berg op (ik vermijd de scatologische vergelijking), beide gegarneerd met wat fruit en met wat aardbeiencoulis bij de redelijke hangop en een streep mokkasaus bij de bellen blazende, nogal flauwe chocolademousse (à €6,50).

De wijnkaart is klein, de keuze is aardig, de prijzen zijn redelijk en alles is per glas te krijgen. De rode wijnen worden vanwege de vis gekoeld geserveerd. We bestellen witte wijnen, de beste van de kaart, want we drinken niet veel, maar die zijn veel en veel te koud. En achter ons horen we gasten klagen over de koude rode wijn.

De bediening vraagt wel erg vaak of alles naar wens is - soms twee keer per minuut - en de kaart bevat, behalve wat misleiding, onnozele fouten, zoals anti-boise. Anti wat? Het betekent: uit

Antibes, één woord dus.

Al met al kunnen we alleen maar concluderen dat alles hier voor het oog is gemaakt, maar dat ze voor echte kwaliteit nog een hoop moeten leren.

6,5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden