Review

The player****

null Beeld

Bioscoop: Tuschinski, Het Ketelhuis
Regie: John Appel

Wat beweegt gokkers om alles op het spel te zetten? Documentairemaker John Appel ontrafelt in het indringende The player de goklust van zijn vader.

Enige wantrouwen is misschien op zijn plaats bij een film die begint met het Multatulicitaat dat misschien niets helemaal waar is en zelfs dát niet. Is dit een waarschuwing van John Appel dat we zijn film niet als dé waarheid over zijn vader moeten zien?

In The player schetst Appel een portret van zijn vader, die het als makelaar in Lisse goed voor elkaar had, maar alles vergokte. De film is geen egodocument, maar bevat portretten van drie mannen - een bookmaker, een beroepsgokker en een oplichter - die ieder een aspect van Appels vader vertegenwoordigen. De bookmaker, die al zijn hele leven op de renbaan Duindigt werkt, staat voor zijn charme, de beroepsgokker voor zijn fanatieke goklust en de oplichter voor zijn frauduleuze kant. Tussen de fragmenten van deze mannen door zijn familiefoto's en -filmpjes te zien van het gezin Appel. Ook haalt Appel als voice-over herinneringen op aan zijn vader, die hem wekelijks meenam naar Duindigt, waar zijn vader geen spier vertrok als hij tienduizend gulden verloor. Wat hem dreef?

Echte gokkers zetten zichzelf op het spel, weet de bookmaker uit ervaring. Zij spelen Russische roulette met hun zekerheden in het leven. Appels vader beantwoordde in ieder geval aan dat beeld, want hij vond gokken alleen maar spannend als het ook mis kon gaan, stelt zijn zoon terugblikkend vast. Gokken was voor hem een levenshouding. De beroepsgokker legt uit wat daaraan aantrekkelijk is. Hij voelt een 'goddelijke uitverkorenheid' als hij wint. Ook voelt hij - nogal paradoxaal - in het casino een vrijheid die hij nergens anders voelt. Zijn gelukkigste moment beleefde hij toen hij alles had vergokt en alleen nog geld voor een pizza had.

Verslavingstherapeuten zullen dit lezen als een romantische rationalisering van gokverslaving, maar dat neemt niet weg dat The player de fascinatie voor gokken uitstekend voelbaar maakt. Dat zoon John ook een hang naar gokken heeft, maar die anders dan zijn vader in toom weet te houden, stemt hem mild. The player is geen afrekening met zijn vader, maar een liefdevolle poging om hem dichterbij te halen. Het waarom van zijn vaders obsessieve goklust blijft een zwart gat, maar met zo'n zoon moet hij toch ook iets goeds hebben gedaan. (JOS VAN DER BURG)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden