The lovely Bones **

The lovely bones
Regie: Peter Jackson
Met: Saoirse Ronan, Mark Wahlberg, Rachel Weisz, Stanley Tucci, Susan Sarandon, Michael Imperioli

In 1994 verraste Peter Jackson met het hartverscheurend mooie Heavenly creatures, waarin hij een roemruchte moordzaak uit het Nieuw Zeeland van de jaren vijftig reconstrueerde. De film leverde hem en zijn vrouw Fran Walsh een eerste Oscar-nominatie op, werd een droomdebuut voor actrice Kate Winslet en toonde aan dat Jackson niet voor één gat te vangen was. De regisseur maakte eerder drie uitzinnig bloederige komedies, en ontdeed zich met het drama over de wanhoopsdaad van twee tienermeiden in een klap van het horrorstigma.

Die voorgeschiedenis geeft Jacksons nieuwe film The lovely bones het aanzien van een weloverwogen carrièrestap. Opnieuw wordt een schokkende halsmisdaad aan de belevingswereld van een tienermeisje gekoppeld, en krijgt de verbeelding van haar emotionele gestel een plastische en fantasierijke uitwerking. Na The lord of the rings en King Kong staat Jackson te boek als een spektakelfilmer met een groot talent voor creatieve filmtrucages, en dan kan het geen kwaad de wereld er aan te herinneren dat hij meer in zijn mars heeft.

Het Hemelse Schepsel in The lovely bones is de Amerikaanse Susie Salmon, die de toeschouwer vertelt dat ze in 1973 op veertienjarige leeftijd vermoord werd en vervolgens vanuit een tussenwereld kon toezien hoe de achterblijvers met dat verlies omgingen. Het scenario van het Oscarwinnende Rings-trio Jackson, Walsh en Philippa Boyens is gebaseerd op het gelijknamige boek van Alice Sebold, die het nodige aan de verbeelding van haar lezers overliet. Jackson doet het tegenovergestelde, al waakt hij er voor de moord te tonen. Hij zocht een balans tussen het hartverscheurende en het hemelse.

Dat de kindermoord buiten beeld blijft neemt echter niet weg dat The lovely bones om een gruwelijke halsmisdaad draait, en dat scènes met een lichtvoetig karakter daardoor misplaatst overkomen. De verbeelding van de tussenwereld weerspiegelt het gemoed van het dode meisje, en heeft een dusdanig gloedvolle en speelse vorm dat de indruk ontstaat dat doodgaan hartstikke leuk kan zijn. Wanneer Jackson heen en weer snijdt tussen de hemelse speeltuin en het aardse verdriet van de nabestaanden, schuurt en wringt de film aan alle kanten. Voeg daar een uitvoerige schets van de levens en werkwijze van de akelige seriemoordenaar aan toe en we kijken naar drie films die elkaar lelijk in de weg zitten.

Aan de inzet van de acteurs ligt het niet, waarbij de jonge Ierse actrice Saoirse Ronan na haar Oscar-nominatie voor Atonement opnieuw grote indruk maakt. Het is dan extra pijnlijk om te zien hoezeer een innemend en getalenteerd filmmaker als Jackson de plank kan misslaan, vooral omdat het verwante Heavenly creatures op alle fronten slaagde waar The lovely bones faalt.

Bij de voorganger werkten Jackson en Walsh zonder enige druk in alle vrijheid, nu werden ze met handen en voeten gebonden aan een populair boek, nadat ze met de meest succesvolle romanverfilming uit de geschiedenis een wagonlading Oscars wonnen.

Het is jammer dat ze faalden, maar Jackson heeft nog altijd tien goede films op zijn naam staan, dus deze misstap komt hij ongetwijfeld te boven. (BART VAN DER PUT)

Website

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden