Plus

The Long Season

Op het afgelopen documentairefestival Idfa werd The Long Season terecht bekroond als beste Nederlandse ­documentaire, hoewel de internationale jury 'enige bedenkingen had bij bepaalde formele aspecten van de film'.

Beeld The Long Season

In de openingsbeelden van Leonard Retel Helmrichs The long season slingert een gebutst busje door een majestueus berglandschap. En maakt de ­camera een sierlijke beweging: langs de draaiende ­wielen, laag bij de grond, hoog de lucht in, waar hij blijft hangen tot het busje een stip aan de horizon is.

Het onmogelijke shot lijkt opgenomen met een drone, het is geschoten in de door Helmrich zelf ontwikkelde 'single shot cinema'-stijl, die zijn werk typeert vanaf zijn met lof overladen Indonesiëtrilogie, bestaande uit Stand van de zon (2001), Stand van de maan (2004) en Stand van de sterren (2010).

De bestelbus, afkomstig uit het Syrische Raqqa, houdt halt in het vluchtelingenkamp Khiara in de Bekavallei, net over de grens met Libanon. Daar zitten duizenden seizoenarbeiders, die na de inname van Raqqa door IS niet naar hun woonplaats konden terugkeren.

Aan een stok bevestigd cameraatje
De mannen en vrouwen zien reikhalzend uit naar de bus, die spullen én nieuws uit ­Raqqa brengt. "Wat heb je meegebracht?" wil een van hen weten. "Hoe is het met IS?" vraagt een ­ander aan de chauffeur.

Met een klein, aan een stok bevestigd cameraatje zweeft Helmrich in vloeiende bewegingen om alle personages. Hij wijkt geen centimeter van hun zijde; zijn ­camera kijkt mee over schouders en lijkt soms pal voor de gezichten van de kampbewoners te ­hangen. Aldus wordt pijnlijk van dichtbij duidelijk hoe het is om in een kamp te leven.

Er wordt een provisorische school geopend door een bevlogen juf. De nieuwe, mooie jongevrouw bakkeleit met de eerste, oude vrouw van haar ­obstinate man. Een bronstige jongen baalt van de hele situatie; hij wil trouwen, maar hij moet eerst een baan hebben.

Beste Nederlandse ­documentaire
En banen liggen nu eenmaal niet voor het oprapen in het kamp. De associatieve montage en fraaie sitarmuziek maken een geheel van de fraaie beeldenstroom.

Helmrich schoot bijna 300 uur materiaal; tijdens het complexe, langdurige montageproces werd hij getroffen door een hartstilstand, waarna hij maanden in coma lag. De film werd afgemonteerd door zijn producent Pieter van Huystee en de Syrische kunstenaar Ramia Suleiman, die ook een deel van het camerawerk deed.

Op het afgelopen documentairefestival Idfa werd The Long Season bekroond als beste Nederlandse ­documentaire, hoewel de internationale jury 'enige bedenkingen had bij bepaalde formele aspecten van de film'.

De onderscheiding is terecht; hoewel het onderwerp dagelijks voorbijkomt op televisie, levert Helmrichs bijzondere werkwijze toch weer nieuwe, broodnodige inzichten op, ook omdat hij vaak kiest voor het perspectief van de vrouwen in het kamp.

The Long Season

Regie Leonard Retel Helmrich
Te zien in Ketelhuis, Eye, Rialto, De Balie
****

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden