Review

The illusionist ****

null Beeld

Regie: Sylvain Chomet
Vergeet alle 3D propaganda en geniet van de wonderschone handgemaakte animatie in The illusionist. De intens melancholieke en nostalgische film brengt een liefdevolle ode aan Jacques Tati.

De Franse animatiefilmer Sylvain Chomet is in het verkeerde tijdvak geboren. Terwijl de computeranimatie voortraast, zit hij het liefst met een tekenpen achter een vel papier. Het verleden is zijn inspiratiebron, zei hij zeven jaar geleden in een interview in deze krant, na zijn inventieve internationale doorbraakfilm Les triplettes de Belleville.

Zijn hang naar het verleden had volgens hem niets met nostalgie te maken, maar was een kwestie van esthetiek: ''Spullen uit de jaren vijftig en zestig zijn gewoon mooier dan die in onze tijd.''

Zijn afkeer van de moderniteit doet denken aan Jacques Tati. Het wekt dan ook geen verbazing dat Chomet in het interview de bedenker van monsieur Hulot geniaal noemde. Met The illusionist brengt hij een ontroerende ode aan zijn grote held.

De film is gebaseerd op een nooit verfilmd script van Tati uit het eind van de jaren vijftig. Waarschijnlijk bleef het liggen omdat de megaproductie Playtime jaren in beslag nam. Mogelijk speelde ook een rol dat het script te dicht bij Tati's eigen leven stond.

De film, die zich afspeelt in 1959, portretteert in Parijs de goochelaar Tatischeff (Tati's echte naam), die merkt dat zijn trucs hun beste tijd hebben gehad. Het publiek heeft het wel gezien met witte konijnen in hoeden. Het inruilen van Parijs voor Londen helpt niet, want daar breekt net de beatrage uit.

Tatischeff trekt naar Schotland, waar bezoekers van plattelandspubs zijn trucs nog wel waarderen. Onder hen het meisje Alice, dat zo in de ban is van de magische wereld dat ze met Tatischeff meetrekt naar Edinburgh. Hij maakt haar wijs dat de cadeautjes die hij haar geeft niet uit winkels, maar uit een toverwereld komen. Natuurlijk houdt de illusie geen stand en zal het geloof van Alice in een magische wereld worden doorbroken.

The illusionist is een roadmovie over een goochelaar, een ode aan Tati en een ontroerend verhaal over een eenzaam meisje dat zich vastklampt aan een vaderfiguur. Dat is boeiend genoeg, maar de verbluffend mooie beelden maken de film pas echt uniek. Zelden straalde een animatiefilm zoveel liefde voor het vak uit. De Schotse pubs, de landschappen, de locomotieven: met oog voor het kleinste detail is alles in beeld gebracht.

The illusionist is schaamteloos nostalgisch en melancholisch, maar wordt nooit kitsch. Een fraaier statement tegen de moderne tijd is moeilijk denkbaar. Wie ook nog eens het werk van de oude meester wil ophalen, kan terecht in The Movies, want dat vertoont vier films van Tati. (JOS VAN DER BURG)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden