Plus

The Hate U Give: hou je handen op het dashboard

The Hate U Give is een emotievol en intelligent Black Lives Matter-melodrama, met als enige minpunt dat Starr anders dan in de roman geen donkere huidskleur heeft.

De geweldig spelende Amandla Stenberg (tweede van rechts) als Starr.Beeld webupload

Hollywood reageert meestal traag op actuele ontwikkelingen, maar met de verfilming van de young adult novel The Hate U Give is het er nu eens snel bij. Producenten stonden twee jaar geleden nog voor verschijning van het boek al in de rij voor de filmrechten. Eerder boden uitgeverijen tegen elkaar op om het debuut van ­Angie Thomas te mogen uitgeven.

Ze voelden de succespotentie goed aan, want het boek was in de VS een commerciële voltreffer én werd goed ontvangen door de literaire kritiek. Die eensgezindheid van lezers en critici is bijzonder bij een coming of age-­roman, die zich onderscheidt in het genre doordat ­politiegeweld tegen zwarte Amerikanen erin centraal staat.

Door dit hete hangijzer aan te pakken, treedt The Hate U Give buiten de oevers van de tienerroman. Dat doet ook de verfilming, al verbaast het niet dat twee van de drie productiemaatschappijen ook betrokken waren bij het snikdrama The Fault in Our Stars (2014).

Net als die film, die een bankje aan de Leidsegracht waarop de twee geliefden elkaar kussen tot een trekpleister maakte, gaat The Hate U Give het melodrama niet uit de weg. Maar de kracht van de film ligt in het beeld dat hij schetst van het leven van een alledaags zwart gezin in een provinciestad in het Amerikaanse Zuiden.

Dat gezin is de familie Carter, dat drie kinderen telt, onder wie één stiefkind. Vader Carter (Russell Hornsby) heeft drie jaar in de gevangenis gezeten voor zijn werk voor een drugsbaron, maar is nu een gezinsman, die zijn kinderen een goede toekomst wil geven.

In de beginscène van The Hate U Give drukt hij zijn 9-jarige dochter Starr en haar twee broertjes op het hart dat als ze ooit in een auto door de politie worden aangehouden hun handen op het dashboard moeten leggen. Een kogel is namelijk snel ­afgevuurd door een politieagent als hij de handen van een zwarte Amerikaan niet ziet.

Tegelijkertijd houdt Carter zijn kinderen voor dat 'zwart zijn een eer is'.
Vervolgens springt de film zeven jaar vooruit en zit de 16-jarige Starr (Amandla Stenberg, The Hunger Games) op een witte highschool, omdat, zo zegt zij als voice-over, de lokale zwarte school 'een plek is waar je heen gaat om dronken, high, zwanger of vermoord te worden'.

Het is pijnlijk om te zien hoe Starr zich op de witte school in bochten wringt om haar zwarte achtergrond te verbergen. De kloof tussen thuis en school is zo groot dat ze zichzelf als twee personen ervaart: thuis is ze Starr 1, een authentieke zwarte tiener, en op school Starr 2, een aan de witte cultuur aangepaste versie van zichzelf.

The Hate U Give

Regie George Tillman Jr.
Met Amandla Stenberg, Russell Hornsby
Te zien in Arena, Filmhallen, The Movies, Studio K, De Munt

De film krijgt een gruwelijke wending als een zwarte jongen (Algee Smith) Starr na een feestje met zijn auto naar huis brengt en onderweg wordt aangehouden door de ­politie. Aan het einde van de nagelbijtende scène ligt de knul doodgeschoten op de grond.

Starr is de enige die weet wat er is gebeurd en belandt in het middelpunt van de Black Lives Matter-beweging. Heeft zij het lef om tegen de agent te getuigen? Met andere woorden: is zij trouw aan Starr 1, haar authentieke identiteit, of verbergt ze zich in Star 2, haar identiteitverloochenende versie?

The Hate U Give had makkelijk een pamflet over wit ­racisme kunnen zijn, maar de film valt niet in de valkuil doordat het ook oog heeft voor de complexiteit van de ­raciale verhoudingen. Starr heeft niet alleen te maken met wit racisme, maar ook met de lokale zwarte drugs­baron (Anthony Mackie), die niet wil dat zij tegen de politie getuigt, omdat hij bang is dat dan uitkomt dat de doodgeschoten zwarte jongen voor hem dealde.

The Hate U Give is een emotievol en intelligent Black Lives Matter-melodrama, met als enige minpunt dat Starr anders dan in de roman geen donkere huidskleur heeft. Met de keuze voor de licht gekleurde Stenberg, die overigens geweldig speelt, laten de makers zien dat ze de boodschap van hun film - wees trouw aan je zwarte identiteit - zelf niet helemaal hebben begrepen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden